Juniperus horizontalis 'Wiltonii'

jałowiec płożący 'Wiltonii'

Synonim łaciński.: Juniperus horizontalis 'Blue Rug'

pokrój: płożący

docelowa wysokość: od 0,1 m do 0,2 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże suche

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

Krzew iglasty o niskim, ścielącym pokroju i dosyć silnym tempie wzrostu, tworzący wspaniałe, gęste kobierce szczelnie okrywające podłoże. Po 10 latach uprawy krzew ma około 2-2,5 metra średnicy przy zaledwie 0,1 m wysokości. Pędy i gałązki są wiotkie, mocno rozgałęzione, ścielą się po ziemi, a ich końce nie wznoszą się ku górze. Drobne, słabo odstające i ostro zakończone igiełki gęsto okalają wałeczkowate pędy. Igły są niebieskawe lub zielono-niebieskie. Gałązki łatwo się ukorzeniają tworząc zwarte i trwałe kobierce. Zimą krzewy nabierają lekko fioletowej barwy, zwłaszcza w miejscach nasłonecznionych. W sprzedaży bywają dostępne formy szczepione oferowane w postaci miniaturowych drzewek o malowniczo zwisających pędach. Odmiana amerykańska, wprowadzona na rynek przez Wilton Nurseries z Connecticut w 1914 r., do dziś cieszy się dużą popularnością w Europie i Ameryce. W sprzedaży bywa oferowana pod nazwą ‘Blue Rug’. Odmiana o minimalnych wymaganiach uprawowych, w pełni mrozoodporna. Dobrze rośnie nawet na glebach bardzo lekkich, o niskiej zawartości składników pokarmowych. Gleby ciężkie należy przed sadzeniem krzewów rozluźnić dodając do nich piasku. Wymaga stanowiskach słonecznych. Krzew stanowi doskonałą alternatywę trawników, zwłaszcza w miejscach suchych i nieurodzajnych. Polecany do uprawy w ogrodach przydomowych i na skalnikach. Sadzony na nasypach umacnia je i zabezpiecza przed erozją, a zwarty kobierzec chroni glebę przed zachwaszczeniem. Zalecana gęstość sadzenia to 2 sztuki na metr kwadratowy. świetnie komponuje się z innymi roślinami iglastymi, szczególnie o złotym zabarwieniu łusek lub igieł, stwarzając im kontrastujące, niebieskie tło. Wyjątkowo ciekawie prezentują się krzewy sadzone na skarpach lub wzniesieniach zabezpieczonych murkiem oporowym. Zwieszające się pędy imitują wówczas spływającą wodę ożywiając ogród. Podobny efekt można uzyskać sadząc krzewy w dużych pojemnikach. Nadaje się do wyprowadzania niezwykle atrakcyjnych form piennych. W tym celu wystarczy u podstawy krzewu wbić palik, przy którym będzie prowadzony najsilniejszy pęd. W 1984 roku odmiana została wyróżniona nagrodą AGM, przyznawaną przez brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze.

autorzy opisu tekstowego: Wiesław Szydło; APZ Agencja Promocji Zieleni

grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój płożący
docelowa wysokość od 0,1 m do 0,2 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
owoce niebieskie
szyszki, szyszkojagody
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże suche
podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn kwaśny
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby piaszczysta
przeciętna ogrodowa
roślina tolerancyjna
walory ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie roślina okrywowa
ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
pojemniki, balkony, tarasy
w grupach
ogrody przydomowe
strefa 5a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Szkółka Roślin Ozdobnych Wiesław SZYDŁO

Poznaj również

zdjecie rosliny: bukszpan drobnolistny \'Winter Gem\'

Buxus microphylla 'Winter Gem'

bukszpan drobnolistny 'Winter Gem'

Zimozielony krzew o luźnym pokroju, płaskim wierzchołku i szybkim tempie wzrostu, dorastający do około 3 m wysokości. Rozgałęzione pędy rozprzestrzeniają się już od poziomu gruntu. Odmiana o atrakcyjnych, wąskoeliptycznych lub jajowatych liściach z tępymi wierzchołkami, ciemnozielonmi i błyszczącymi przez cały rok. Kwiaty są niepozorne, rozdzielnopłciowe, zebrane w krótkie grona, miododajne, pojawiają się na przełomie kwietnia i maja. Roślina długowieczna i łatwa w uprawie. Preferuje stanowiska zarówno cieniste jak i słoneczne, wymaga gleb obojętnych lub wapiennych, umiarkowanie żyznych, zasobnych w próchnicę, przepuszczalnych. Na kwaśnym podłożu rośnie słabo i wymaga wapnowania. Krzew odznacza się dużą odpornością na suszę oraz zanieczyszczenie powietrza. Odmiana stosunkowo odporna na mróz, ale we wschodniej i centralnej części kraju wymaga okrywania lub cieniowania, które zabezpiecza zimozielone liście zimą przed wysychaniem. Najlepiej do tego celu nadaje się cieniująca siatka szkółkarska, ewentualnie przewiewne i przepuszczające światło tkaniny ogrodnicze, w żadnym wypadku nie można do tego celu używać folii. Roślina doskonała do formowania. Żywopłoty z bukszpanu należy corocznie przycinać, najlepiej dwukrotnie: wczesną wiosną (w marcu) i w połowie lata, skracając przyrosty o 1/3 długości. Bardziej skomplikowane formy przestrzenne wymagają jeszcze częstszego, ale słabszego cięcia. W przypadku zamierania pędów i liści bukszpanów, porażone fragmenty roślin należy wycinać i palić, a krzewy opryskać fungicydem. Idealna odmiana na obwódki, do obsadzania pojemników tarasowych, a także na cmentarze. Pochodzenie tej odmiany jest trudne do ustalenia ze względu na dużą liczbę nazw synonimicznych. Jest ona bardzo popularna i chętnie rozmnażana przez szkółkarzy.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9033
roślin w produkcji
307
osób online