Juniperus horizontalis 'Yukon Belle'

jałowiec płożący 'Yukon Belle'

pokrój: płożący

docelowa wysokość: od 0,1 m do 0,2 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

wilgotność: podłoże suche

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

Krzew o pędach rozpostartych, ścielących się nisko po ziemi, dorastający do 2 m szerokości i 0,2 m wysokości. Pokrój stosunkowo luźny. Pędy smukłe, płasko rozgałęzione, plastyczne. Gałązki wąskie i dosyć krótkie. Ulistnienie przeważnie w postaci łusek, czasami obecne są także krótkie, przylegające do pędów igły. Barwa gałązek srebrzystoniebieska, zimą lekko fioletowa. Wymagania glebowe i wilgotnościowe skromne. Krzew dobrze rośnie na glebach ubogich, a nawet jałowych, jest odporny na suszę i w pełni mrozoodporny. Odmiana polecana do uprawy na stanowiskach słonecznych w ogrodach przydomowych, w alpinariach, na skarpach i murkach.

autorzy opisu tekstowego: Grzegorz Falkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie pierwsza publikacja: Plumfield 1970; odkrywca, hodowca (selekcjoner): Plumfield Nursery, Fremont, Nebraska USA; wprowadzenie do handlu: Monrovia Nurseries 1976 Azusa, Kalifornia, USA
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój płożący
docelowa wysokość od 0,1 m do 0,2 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
podłoże suche
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby roślina tolerancyjna
przeciętna ogrodowa
piaszczysta
walory roślina zimozielona
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody skalne
roślina okrywowa
ogrody przydomowe
strefa 3
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Grzegorz Falkowski Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: tawułka chińska \'Purpurkerze\'

Astilbe chinensis 'Purpurkerze'

tawułka chińska 'Purpurkerze'

Wysoka odmiana tawułki chińskiej, wymagającej mniejszej wilgotności podłoża niż inne gatunki tawułek. Rozrasta się za pomocą średniej długości rozłogów podziemnych. Pędy wyprostowane, wysokości czasami ponad 1 m. Łodygi i ogonki liściowe pokryte brązowymi włoskami. Liście podwójnie lub potrójnie trójdzielne. Listki wydłużone, jajowate, podwójnie, piłkowane. Kwiatostany zwarte, ale smukłe, z wyglądu puszyste, purpurowoczerwone. Nasady rozgałęzień w kwiatostanie wełniste. Kwiatostany raczej wąskie. Pojawiają się pod koniec sierpnia. Kwitnienie długie, aż do jesiennych chłodów. Wymaga gleby próchnicznej, przepuszczalnej, wilgotnej, choć toleruje krótkie i niewielkie niedobory wilgoci. Tolerancyjna na silne nasłonecznienie do pewnego stopnia, ale im bardziej słoneczne miejsce, tym podłoże powinno być wilgotniejsze. Odporna na choroby i szkodniki. Rozpoczyna wegetację dość wcześnie wiosną. Młode liście i wierzchołki pędów mogą być uszkadzane przez późne i silniejsze przymrozki wiosenne. Opóźnia to nieco wzrost i rozwój, ale mimo to tawułki chińskie są bylinami bardzo odpornymi na mróz i nie wymagają specjalnych zabezpieczeń przed mrozem. Zaschnięte kwiatostany pozostają wyprostowane i brązowe. Pozostawia się je niekiedy dla zimowego urozmaicenia ogrodu. Ze względu na wysokość w czasie kwitnienia nadaje się bardziej na cieniste rabaty bylinowe, niż do zadarniania. Zaleca się sadzenie 8 roślin na m2, ale im szybciej chcemy uzyskać efekt dekoracyjny, tym należy sadzić rośliny gęściej.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: róża BARKAROLE \'Tanelorak\'

Rosa BARKAROLLE 'Tanelorak'

róża BARKAROLE 'Tanelorak'

Róża wielkokwiatowa o smukłych, kształtnych pąkach, bardzo ciemnych, czerwonoczarnych, rozwijających się w ładnie zbudowane, mocno ciemnoczerwone i uroczo pachnące kwiaty. Należy do grona tzw. czarnych róż. Barkarola to rodzaj pieśni śpiewanej przez weneckich gondolierów w celu umilenia podróży pasażerom, szczególnie popularna w XIX wieku, epoce romantyzmu. Kwiaty są bardzo pełne, średniej wielkości, o średnicy od 8 do 11 cm, aksamitnych płatkach. Płatki dobrze zachowujące kolor w czasie przekwitania. Kwiaty najczęściej są osadzone pojedynczo na długich pędach, za młodu brunatnopurpurowych, potem zielonooliwkowych, z ciemnopurpurowymi kolcami głównie w dolnej części pędów. Liście w młodości ciemnobrunatnopurpurowe, z czasem stają się mocno ciemnozielone i matowe. Krzew rośnie silnie, jest smukły, wzniesiony, osiąga przeciętnie 1-1,2 m wysokości i 0,5 m szerokości. Krzewy kwitną od połowy czerwca i powtarzają do mrozów, przekwitłe kwiaty i kwiatostany powinno się usuwać. Na zimę krzewy wymagają starannego okrycia, a wiosną odpowiedniego cięcia, właściwego dla róż wielkokwiatowych. Tolerancja na choroby przeciętna, wskazane wykonywanie zapobiegawczo zabiegów ochrony roślin, zwłaszcza w wilgotne lata. Odporna na czarną plamistość liści. Krzewy najlepiej rosną w pełnym słońcu, ale w bardzo upalne dni kwiaty mogą być ,,przypalane” przez słońce. Odmiana polecana do sadzenia na rabatach jednolitych, w małych grupach lub pojedynczo wśród roślin sezonowych i bylin, w parkach, ogrodach, miejscach reprezentacyjnych, wypoczynku, amatorsko. Dobra na kwiat cięty i do suszenia. Ciekawie prezentuje się uprawiana w formie piennej. Przeciętna rozstawa sadzenia 0,6 m.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-11-23
Berberis thunbergii 'Atropurpurea'
17852
zdjęć
8937
roślin w produkcji
785
osób online