Karłowy krzew iglasty o gęstym, prawie stożkowym, pokroju, dorastający po 10 latach uprawy do około 1 m wysokości i 0,6 m szerokości. Tworzy liczne, wzniesione pędy o charakterystycznie zagiętych (lekko zwieszających się) wierzchołkach. Gałązki są okrągłe, grubości około 2-4 mm. Igły przypominają łuski, mają od 3 do 5 mm długości i około 1 mm szerokości, są ułożone po trzy w okółkach, lekko odstają, są jasnozielone, pokryte woskiem. Roślina jednopienna, szyszki męskie i żeńskie występują na jednym osobniku. Okrągłe lub jajowate, granatowe szyszkojagody tworzą się na szczytach bocznych gałązek, mają od 5 do 9 mm średnicy, dojrzewają po 2 latach. Wymagania glebowe niewielkie, krzew preferuje podłoża lekkie i przepuszczalne. Niestety odmiana wrażliwa na mróz, a zwłaszcza suchy, mroźny wiatr, stąd często przemarza i dlatego jest rzadko spotykana w uprawie. Polecana do sadzenia w najcieplejszych rejonach kraju, w miejscach zacisznych, o wystawie południowej. Najlepiej prezentuje się w ogrodach skalnych oraz na wrzosowiskach. Odmiana uzyskana w Anglii w 1926 r. przez Edmunda Lodera.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
