Juniperus squamata 'Holger'

jałowiec łuskowaty 'Holger'

Synonim łaciński.: Juniperus 'Holger'

pokrój: płożący

docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

wilgotność: podłoże suche

zastosowanie: zieleń publiczna

nagrody: Award of Garden Merit (1993) przyznawana przez brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze (RHS) wartościowym roślinom ogrodowym.

Powoli rosnący, iglasty krzew okrywowy o płaskim pokroju, stalowoniebieskim ulistnieniu i żółtych młodych przyrostach. Rośnie umiarkowanie szybko, po 10 latach uprawy osiąga 0,5 m wysokości i 1 m średnicy. Tworzy sztywne, lekko wzniesione, rozpościerające się szeroko na boki pędy. Ulistnienie w postaci igieł. Igły na starszych pędach i gałązkach są srebrzystoniebieskie, na młodych przyrostach złocistożółte. Kora na drewniejących pędach i gałązkach przyjmuje atrakcyjne, brązowe zabarwienie. Krzew o bardzo małych wymaganiach, w pełni mrozoodporny. Dobrze rośnie na wszystkich glebach lekkich i przepuszczalnych, również na tych o niskiej zawartości składników pokarmowych, a nawet jałowych. Wymaga pełnego nasłonecznienia. Charakteryzuje się wysoką odpornością na suszę i zanieczyszczenie powietrza. Polecany do sadzenia jako roślina okrywowa w ogrodach przydomowych oraz zieleni miejskiej, osiedlowej, na działkach, cmentarzach, w ogrodach skalnych. Odmiana uzyskana przez Holgera Jensena w Szwecji w 1946 r. w wyniku krzyżowania jałowca łuskowatego z jałowcem Pfitzera ‘Pfitzeriana Aurea’. W 1993 r. wyróżniona przez brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze RHS nagrodą Award of Garden Merit (AGM).

autorzy opisu tekstowego: Wiesław Szydło; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Holger Jensen Szwecja
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój płożący
docelowa wysokość od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł) żółte, złociste
szare, niebieskawe, srebrzyste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
podłoże suche
ph podłoża odczyn kwaśny
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby piaszczysta
przeciętna ogrodowa
walory ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
odporność na zanieczyszczenia
zastosowanie zieleń publiczna
roślina okrywowa
ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
w grupach
ogrody przydomowe
nagrody Award of Garden Merit (1993) przyznawana przez brytyjskie Królewskie Towarzystwo Ogrodnicze (RHS) wartościowym roślinom ogrodowym.
strefa 5b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: kosaciec syberyjski

Iris sibirica

kosaciec syberyjski

Rodzima, choć rzadko spotykana w kraju, kępiasta bylina porastająca wilgotne łąki i bagna. Występuje w Europie Środkowo-Wschodniej, na wschodzie Rosji, po Jezioro Bajkał i Kaukaz. W ogrodach uprawiana dla ozdobnych kwiatów oraz dekoracyjnych liści, zebranych w gęste, strzeliste kępy o wysokości od 0,5 do 1 m. Blaszki liściowe są jasnozielone, bardzo wąskie, mają nie więcej niż 1 cm szerokości, wyrastają z krótkich, podziemnych kłączy. W maju pośród liści ukazują się okrągłe w przekroju pędy kwiatostanowe, na których tworzy się od 3 do 5 kwiatów. Niebieskofioletowe kwiaty, z jasnym rysunkiem na dolnych płatkach, mają około 6-7 cm średnicy, rozwijają się w czerwcu, są wyniesione ponad liście. Pojedynczy kwiat jest zbudowany z 6 działek, trzy z nich (zewnętrzne) są szersze, wywinięte do dołu, mają jaśniejszą plamkę z niebieskimi żyłkami, a pozostałe trzy (wewnętrzne) są węższe i wznoszą się. Kwiaty są zapylane przez trzmiele. Nasiona zawiązują się w cylindrycznych, zielonych torebkach nasiennych, brązowiejących i otwierających się po dojrzeniu. Zaschnięte torebki są dekoracyjne, można je ścinać i wykorzystywać do suchych bukietów. Po kwitnieniu roślina pozostaje ozdobna z liści. Bylina łatwa w uprawie, najlepiej rośne na stanowiskach wilgotnych, na glebach żyznych, torfowych, próchnicznych, o lekko kwaśnym pH. Preferuje miejsca słoneczne do lekko ocienionych. Sadzony w cieniu słabo kwitnie. Co roku wiosną trzeba obcinać zaschnięte liście. Co kilka lat kępy wymagają dzielenia i rozsadzania, co dobrze wpływa na kondycję roślin. Bylina odporna na mróz i zdrowa, problem mogą stanowić czarne, drobne mszyce pojawiające się wiosną na młodych liściach. W przypadku ich zauważenia rośliny wystarczy opryskać środkiem mszycobójczym. W ogrodach wykorzystuje się zarówno gatunek, jak i odmiany hodowlane o kwiatach w kolorach od białego, przez różowe, lila i błękitne, po fioletowe i granatowe. Rośliny te stanowią ciekawy element rabat bylinowych, kompozycji naturalistycznych i rustykalnych. Świetnie rosną nad brzegami naturalnych zbiorników wodnych, oczek i strumieni. Kwiaty można ścinać i wstawiać do wazonów. Spotykany w naturze kosaciec syberyjski jest rośliną objętą ochroną.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-11-23
Berberis thunbergii 'Atropurpurea'
17852
zdjęć
8937
roślin w produkcji
76
osób online