Larix ×marschlinsii 'Grot'

modrzew Marschlinsa 'Grot'

pochodzenie: polska odmiana
pierwsza publikacja: Andrzej Marczewski 2000 Zeszyty Naukowe Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa, Szółkarstwo 2003; odkrywca, hodowca (selekcjoner): Andrzej Marczewski Polska; wprowadzenie do handlu: Szkółki J.B. Szmit 2010 Polska

pokrój: szerokostożkowy

docelowa wysokość: od 15 m do 20 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

zastosowanie: zieleń publiczna

Duże, szybkorosnące drzewo o pokroju szerokostożkowatym, regularnym, dorastające do wysokości 12-16 m. Początkowo pędy boczne skierowane skośnie ku górze, później wyrastają z pnia pod kątem prostym i tylko ich wierzchołki są łukowato wygięte do góry. Igły miękkie długości 3-4 cm, niebieskozielone, jesienią przebarwiają się na żółto. Szyszki podobne do modrzewia japońskiego, długości 3 cm, szeroko otwarte. Najlepiej rośnie posadzone w glebach żyznych, umiarkowanie wilgotnych i odczynie lekko kwaśnym, w pełnym słońcu, lub w półcieniu. Odporne na mróz. Polecane do parków, zieleni osiedlowej i dużych ogrodów przydomowych. Do sadzenia pojedynczo, aby uwidocznić interesujący i wąski pokrój. Przydatne do obsadzania alei oraz jako silnie rosnące drzewo szpalerowe. Wyselekcjonowana w Ogrodzie Botanicznym PAN w Warszawie przez Andrzeja Marczewskiego. Po raz pierwszy opisana w 1991 roku. Znaleziona wśród siewek sprowadzonych do Ogrodu ze szkółek Warszawskiego Zespołu Leśnego w Zakroczmiu w 1977 roku.

autorzy opisu tekstowego: Bronisław Jan Szmit Szkółka SZMIT

pochodzenie polska odmiana
pierwsza publikacja: Andrzej Marczewski 2000 Zeszyty Naukowe Instytutu Sadownictwa i Kwiaciarstwa, Szółkarstwo 2003; odkrywca, hodowca (selekcjoner): Andrzej Marczewski Polska; wprowadzenie do handlu: Szkółki J.B. Szmit 2010 Polska
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma drzewo
siła wzrostu roślina szybkorosnąca
pokrój szerokostożkowy
docelowa wysokość od 15 m do 20 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
zimozieloność liści (igieł) igły opadające na zimę
owoce szyszki, szyszkojagody
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory ciekawy pokrój
odporność na zanieczyszczenia
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zieleń publiczna
szpaler
soliter (pojedynczo)
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Bronisław Jan Szmit Szkółka SZMIT

Poznaj również

zdjecie rosliny: trzmielina płaskoogonkowa

Euonymus planipes

trzmielina płaskoogonkowa

Wysoki krzew o jajowatym, luźnym pokroju, dorastjący do 5 m wysokości. Tworzy sztywne, słabo rozgałęzione pędy oraz duże, jajowate lub eliptyczne liście o piłkowanych brzegach i zaostrzonych wierzchołkach. Blaszki liściowe mają od 5 do 12 cm długości, są ciemnozielone, jesienią przed opadnięciem przebarwiają się na żółto, pomarańczowo lub w odcieniach czerwieni. Niepozorne, drobne, żółtoseledynowe kwiaty rozwijają się w maju z zaróżowionych, kulistych pąków. Kwiaty są zebrane od 10 do 30 w kwiatostanach, są jednak słabo widoczne, ukryte wśród liści i nie stanowią większej wartości dekoracyjnej, w przeciwieństwie do dojrzewających we wrześniu i październiku okazałych owoców i nasion. Pod względem botanicznym owocami trzmieliny płaskoogonkowej są kuliste, pięciożebrowe, karminowoczerwone torebki o średnicy około 1,5 cm, wiszące na bardzo długich (do 10-12 cm), cienkich i rozgałęzionych szypułach. Wewnątrz torebek znajdują się nasiona okryte jaskrawopomarańczowymi, mięsistymi osnówkami. Po dojrzeniu torebki pękają wzdłuż krawędzi odsłaniając atrakcyjne nasiona, które chętnie zjadają ptaki. Owoce najładniej prezentują po opadnięciu liści. Krzew łatwych w uprawie, mało wymagających, dobrze rośnie na przeciętnych glebach ogrodowych, jest w pełni odporny na mróz. Nie lubi jedynie zbyt mokrych podłoży. Dobrze rośnie zarówno na stanowiskach słonecznych oraz w cieniu. W sprzedaży jest oferowany w 2 formach – tradycyjnego krzewu oraz niedużego drzewka uzyskanego poprzez zaszczepienie na podkładce na wysokości 1-1,5 m. Roślina dobrze prezentuje się sadzona pojedynczo w miejscach eksponowanych oraz w kompozycjach z innymi, niewymagającymi krzewami liściastymi w niewielkich ogrodach przydomowych oraz w zieleni publicznej, parkowej i osiedlowej.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11150
rośliny
7674
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-07
Berberis ×media 'Red Jewel'
17855
zdjęć
8929
roślin w produkcji
485
osób online