Larix laricina 'Arethusa Bog'

modrzew amerykański 'Arethusa Bog'

pokrój: przewisający (płaczący, zwisły)

pokrój: nieregularny

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

wilgotność: podłoże wilgotne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Karłowa odmiana modrzewia amerykańskiego o nieregularnej, gęstej, w zarysie kulistej koronie. Korona z wiekiem szersza niż wyższa. Pędy rosną horyzontalnie. Są cienkie, niektóre dodatkowo lekko przewieszają się, tworzą efekt jakby „płynęły”. Igły miękkie, niebieskozielone, jesienią efektownie zmieniają kolor na żółtobrązowy i opadają przed zimą. Na krótkopędach igły wyrastają w pęczkach po kilkadziesiąt sztuk, na długopędach zaś są rozmieszczone pojedynczo i skrętolegle. Pędy koloru bladoróżowobrązowego. Odmiana oferowana w handlu również jako forma szczepiona na niewysokim pniu. Preferuję stanowisko słoneczne. Wymagania glebowe ma niewielkie, dobrze rośnie na przeciętnych glebach ogrodowych, aczkolwiek preferuje podłoża żyzne, przepuszczalne, o kwaśnym odczynie. Odmiana odporna na mróz, polecana do małych ogrodów przydomowych, ogrodów skalnych, na rabaty oraz na wrzosowiska. Arethusa w mitologii greckiej to nimfa z greckiej wysp Achai i sycylijskiego miasta Syrakuz, przemieniona w źródło Aretuzy. Odmiana znaleziona jako czarcia miotła przed 1970 roku przez H. Elkins, Michigan, USA.

autorzy opisu tekstowego: Tomasz Dymny; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): H. Elkins Michigan, USA
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma małe drzewo lub duży krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój przewisający (płaczący, zwisły)
nieregularny
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
zimozieloność liści (igieł) igły opadające na zimę
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
stanowisko półcieniste
wilgotność podłoże wilgotne
podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
odczyn kwaśny
rodzaj gleby próchniczna
przeciętna ogrodowa
walory odporność na zanieczyszczenia
ładne jesienne zabarwienie
ciekawy pokrój
zastosowanie soliter (pojedynczo)
rabaty
ogrody orientalne
ogrody wrzosowiskowe
ogrody skalne
ogrody przydomowe
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Tomasz Dymny Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: glicynia kwiecista \'Multijuga\'

Wisteria floribunda 'Multijuga'

glicynia kwiecista 'Multijuga'

Jest to wieloletnie, silne, drewniejące pnącze rocznie przyrastające o 1-3 metry. Docelowo może wspinać się do kilku metrów wysokości. Młode pędy owijają się ściśle wokół podpór w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara (pędy lewoskrętne), zupełnie odwrotnie, niż w przypadku bardzo podobnego gatunku - glicynii chińskiej, a następnie rozwijają liście. Liście glicynii kwiecistej składają się zwykle z 11-17 owalnych, całobrzegich listków długości około 8 cm. Całe liście mają od 25 do 50 cm długości, w młodości są brązowozielone, potem zielone a jesienią częściowo przebarwiają się na żółto. W maju, jeszcze przed lub wraz z rozwojem liści z grubych pąków kwiatowych wyrastają długie kwiatostany zbudowane z licznych, motylkowatych kwiatów w kolorze jasnego fioletu. Kwiatostany mają luźną budowę i są bardzo długie, mają od 40 do nawet 80 cm długości. Pojedyncze kwiaty są rozmieszczone na osi kwiatostanowej w większych odstępach, niż u innych odmian. W sprzyjających warunkach rośliny zawiązują owoce w postaci grubych, zwisających strąków, w których znajdują się nasiona. Glicynia przez pierwsze 3-4 lata uprawy wymaga systematycznego podlewania, nawożenia i zabezpieczania pędów na zimę przed przemarzaniem. Starsze rośliny są odporne na niesprzyjające warunki uprawy i zdrowe. System korzeniowy glicynii jest bardzo silny i dobrze rozbudowany, dlatego rozrośnięte egzemplarze właściwie nie wymagają podlewania, poza wyjątkowo długimi okresami suszy. Stanowisko do uprawy glicynii powinno być osłonięte, ciepłe i słoneczne, gleba przepuszczalna, umiarkowanie żyzna i średnio wilgotna. Przy zakupie roślin najlepiej wybierać egzemplarze rozmnażane przez sadzonkowanie, wówczas wszystkie pojawiające się odrosty należą do tej samej odmiany. Odrosty wyrastające z podkładek roślin uzyskiwanych za pomocą szczepienia mogą łatwo zagłuszyć odmianę szlachetną. Należy unikać także zakupu pnączy rozmnażanych z siewu, gdyż zakwitają one nieraz dopiero po 8-12 lat uprawy. W ostre zimy pędy mogą przemarzać, jednak roślina łatwo odbija z korzeni. Aby przyspieszyć zawiązywanie pąków kwiatowych po 2-3 latach od posadzenia, na przełomie lipca i sierpnia, można pnącze silnie przyciąć nad czwartym liściem tegorocznych przyrostów. Tego typu cięcie ogranicza rozwój wegetatywny i stymuluje kwitnienie. Glicynia kwiecista jest pnączem silnie rosnącym. Najlepiej przygotować dla niej specjalne, mocne podpory, po których będzie się pięła. Mogą to być drewniane kratownice, przykręcane do ścian budynków od strony południowej, pergole, trejaże, altany czy metalowe konstrukcje w formie bramek. Zbyt słabe podpory mogą ulec uszkodzeniom pod wpływem dużego ciężaru roślin lub zostać zgniecione przez owijające się pędy. Cierpliwi ogrodnicy mogą spróbować prowadzić glicynie w formie drzewka. Wymaga to systematycznego przycinania pojawiających się, długich pędów, ale uzyskany efekt jest wart tego wysiłku.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9037
roślin w produkcji
124
osób online