Larix ×marschlinsii

Duże, szybko rosnące drzewo o prostej, masywnej strzale i stożkowej, szerokiej koronie. Jest to mieszaniec międzygatunkowy modrzewia japońskiego (Larix kaempferi) z modrzewiem europejskim (Larix decidua). Posiada cechy pośrednia obu gatunków. W pierwszym pokoleniu takie mieszańce charakteryzują się heterozyjnym, szybkim wzrostem i wysoką zdrowotnością (są odporne na raka modrzewiowego). Jednak już w drugim pokoleniu uzyskanym z nasion pierwszego pokolenia efekt heterozji maleje. Modrzew eurojapoński tworzy szyszki o cechach pośrednich tj. łuski są odchylone bardziej niż u modrzewia europejskiego, jednak nie są tak wyraźnie odwinięte jak u modrzewia japońskiego. Igły są miękkie, delikatne, mają około 3,5 cm długości, są niebieskawozielone. Jesienią przebarwiają się na złocisty kolor i opadają. Szpilki na krótkopędach zebrane są w pęczki po kilkadziesiąt sztuk, na długopędach są zaś pojedyncze i ustawione skrętolegle. Pędy są zróżnicowane na cienkie długopędy oraz bardzo krótkie krótkopędy; są jasne, żółte i błyszczące, bez nalotu. Modrzew jest drzewem jednopiennym tj. na jednym osobników występują zarówno kwiaty męskie jaki i żeńskie. Tak jak inne drzewa nagonasienne jest rośliną wiatropylną. Drzewo światłolubne, ale dobrze też rośnie w półcieniu. Preferuję przeciętną glebę ogrodową o odczynie kwaśnym, przepuszczalną o umiarkowanej wilgotności. Jest odporny na niskie temperatury. Ze względu na szybki wzrost, większą odporność na choroby oraz niekorzystne warunki atmosferyczne i miejskie polecany na tereny przemysłowe oraz do miast. Wykorzystywany na duże, formowane żywopłoty, szpalery oraz osłony przeciwwiatrowe. Gatunek znaleziony w Szkocji stąd nazywany również bywa modrzewiem szkockim. Mieszaniec uzyskany w Murten (Morat) w Szwajcarii w 1901 r. z nasion modrzewia japońskiego.

autorzy opisu tekstowego: Tomasz Dymny; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin	iglaste
grupa użytkowa	iglaste
forma	drzewo
siła wzrostu	wzrost typowy dla gatunku
pokrój	szerokostożkowy drzewiasty wyprostowany
docelowa wysokość	od 15 m do 20 m
barwa liści (igieł)	ciemnozielone szare, niebieskawe, srebrzyste
zimozieloność liści (igieł)	igły opadające na zimę
owoce	szyszki, szyszkojagody ozdobne czerwone
nasłonecznienie	stanowisko słoneczne stanowisko półcieniste
wilgotność	podłoże wilgotne podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża	odczyn lekko kwaśny do obojętnego odczyn kwaśny
rodzaj gleby	próchniczna przeciętna ogrodowa
walory	ozdobne z liści/igieł odporność na zanieczyszczenia ładne jesienne zabarwienie ciekawy pokrój
zastosowanie	soliter (pojedynczo) w grupach żywopłot szpaler drzewo alejowe parkowe zieleń publiczna rekultywacja zadrzewienia krajobrazowe parki ogrody przydomowe
strefa	4

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Tomasz Dymny Związek Szkółkarzy Polskich