Lewisia nevadensis
lewizja newadeńska
Niska bylina, o ozdobnych, białych kwiatach rozwijających się w maju i czerwcu. Dorasta do 5-10 cm wysokości. Korzeń palowy, łodyga skrócona. Liście lancetowate, do 5 cm długości, ułożone w formie rozety, mięsiste, tempo zakończone, zielone i lekko srebrzyste. Kwiaty prawie bezłodygowe lub osadzone na krótkiej łodydze, zwykle pojedyncze, zbudowane z około 10 białych, lśniących płatków (każdy długości 1-2 cm), ostro lub tępo zakończonych, otaczających zgromadzone w środku pręciki i słupek. Nasady płatków są zielonkawożółte, a ich powierzchnia żyłkowana. Po kwitnieniu liście zasychają, a rośliny wchodzą w okres spoczynku. Bylina wymaga dobrze zdrenowanego, lekko kwaśnego podłoża, stanowisk słonecznych i ciepłych. W okresie wegetacji gleba powinna być umiarkowanie wilgotna, natomiast po wejściu w okres spoczynku oraz zimą, najlepiej aby pozostawała sucha. Nadmiar wilgoci w podłożu może powodować gnicie korzeni, a zimą przemarzanie. Mrozoodporność dobra. Roślina polecana do uprawy w ogrodach skalnych, najlepiej po kilka w grupie. Świetnie wygląda sadzona w szczelinach między kamieniami lub na murkach skalnych.
| zasięg geograficzny | zachodnie obszary Stanów Zjednoczonych, 1300-3200 m n.p.m. |
| grupa roślin | byliny |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
