Lewisia nevadensis

Niska bylina, o ozdobnych, białych kwiatach rozwijających się w maju i czerwcu. Dorasta do 5-10 cm wysokości. Korzeń palowy, łodyga skrócona. Liście lancetowate, do 5 cm długości, ułożone w formie rozety, mięsiste, tempo zakończone, zielone i lekko srebrzyste. Kwiaty prawie bezłodygowe lub osadzone na krótkiej łodydze, zwykle pojedyncze, zbudowane z około 10 białych, lśniących płatków (każdy długości 1-2 cm), ostro lub tępo zakończonych, otaczających zgromadzone w środku pręciki i słupek. Nasady płatków są zielonkawożółte, a ich powierzchnia żyłkowana. Po kwitnieniu liście zasychają, a rośliny wchodzą w okres spoczynku. Bylina wymaga dobrze zdrenowanego, lekko kwaśnego podłoża, stanowisk słonecznych i ciepłych. W okresie wegetacji gleba powinna być umiarkowanie wilgotna, natomiast po wejściu w okres spoczynku oraz zimą, najlepiej aby pozostawała sucha. Nadmiar wilgoci w podłożu może powodować gnicie korzeni, a zimą przemarzanie. Mrozoodporność dobra. Roślina polecana do uprawy w ogrodach skalnych, najlepiej po kilka w grupie. Świetnie wygląda sadzona w szczelinach między kamieniami lub na murkach skalnych.

autorzy opisu tekstowego: Małgorzata Kunka; Związek Szkółkarzy Polskich

zasięg geograficzny	zachodnie obszary Stanów Zjednoczonych, 1300-3200 m n.p.m.
grupa roślin	byliny
grupa użytkowa	byliny
forma	bylina
siła wzrostu	wzrost typowy dla gatunku
pokrój	kępiasty
docelowa wysokość	do 0,1 m
barwa liści (igieł)	ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł)	liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów	pojedyncze
barwa kwiatów	białe
pora kwitnienia	czerwiec maj
nasłonecznienie	stanowisko słoneczne
wilgotność	podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża	odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby	przeciętna ogrodowa piaszczysta
walory	ozdobne z kwiatów
zastosowanie	w grupach ogrody skalne
strefa	5

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Małgorzata Kunka Związek Szkółkarzy Polskich