Drzewo o kolumnowym pokroju, z czasem rozszerzające się w stożek. Dorasta do 20 m wysokości przy średnicy korony 3-6 m. Wszystkie konary boczne układają się prawie równoległe do pnia. Liście bardzo oryginalne, ścięte na wierzchołku, z czterema klapami, ciemnozielone. Jesienią zmieniają kolor na złocistożółty lub pomarańczowy. Kwiaty żółtawozielone, przypominające kształtem tulipany, o średnicy 4-7 cm. Pojawiają się w od czerwca do lipca, na starszych okazach liczących 15-20 lat. Po zapyleniu tworzy szyszkowate kwiatostany złożone z oskrzydlonych orzeszków, które pozostają na drzewach do wiosny, po czym się rozpadają. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, w żyznej, przepuszczalnej, umiarkowanie wilgotnej glebie o odczynie lekko kwaśnym. Słabo znosi zasolenie, zbite podłoże oraz utwardzone nawierzchnie. Odmiana dość odporna na mróz, przydatna do ogrodów przydomowych i na tereny zieleni. Doskonała roślina miejska o wąskiej koronie do sadzenia pojedynczo lub w formie szpaleru, przy ulicach, w parkach i w nasadzeniach osiedlowych.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
