Lonicera caprifolium 'Inga'

Pnącze dekoracyjne ze względu na charakterystycznie zrośnięte w szczytowych częściach pędów liście oraz pachnące kremowobiałe kwiaty, większe niż u typowego gatunku. Tworzy pędy dorastające do długości około 3 m, którymi owija się wokół podpór. Liście naprzeciwległe, zielone, pod spodem niebieskawe, szerokoeliptyczne o długości 7-10 cm, z krótkimi ogonkami. Najwyższe są zrośnięte nasadami i obejmują pęd, przypominając talerzyki. Kwitnie obficie w maju i czerwcu, zazwyczaj o tydzień do dwóch tygodni dłużej niż rośliny gatunku. Kwiaty pojawiają się w kątach najwyższych liści i są zebrane w pozorne okółki. Zamknięte pąki o długości 4-5 cm mają różowy odcień. Po otwarciu kwiaty są kremowobiałe, rurkowate, z dwiema odwiniętymi na zewnątrz klapami, szerszą do góry i węższą ku dołowi. W środku widoczny długi słupek i 5 pręcików. Starzejące się kwiaty zmieniają kolor na żółty. Intensywnie, słodko pachną, zwłaszcza wieczorem. Są chętnie odwiedzane przez zawisaki oraz motyle nocne. Po zakończeniu kwitnienia, od lipca do września rośliny tworzą małe, kuliste, pomarańczowoczerwone jagody, niejadalne dla ludzi, ale lubiane przez ptaki. Roślina odporna na mróz. Najlepiej rośnie i kwitnie na stanowiskach słonecznych do półcienistych. Nie ma dużych wymagań wobec podłoża. Wystarczy jej przeciętna, umiarkowanie wilgotna gleba. Źle znosi susze ze względu na płytki system korzeniowy. Rośliny nie wymagają cięcia, a jedynie skracania do pożądanej długości. Najlepiej robić to po kwitnieniu, co stymuluje wzrost nowych pędów. Co kilka lat można je przyciąć silniej, aby pobudzić do wytworzenia nowych pędów w niższych częściach, które mogą się ogałacać. Gatunek przydatny do sadzenia w ogrodach przydomowych i na terenach zieleni przy podporach, altanach, pergolach, płotach i ogrodzeniach, w miejscach, w których można poczuć silny zapach roślin.

autorzy opisu tekstowego: Wojciech Górka; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie	odkrywca, hodowca (selekcjoner): Peter G. Zwijnenburg Holandia; wprowadzenie do handlu: 1979
grupa roślin	pnącza
grupa użytkowa	pnącza
forma	pnącze
siła wzrostu	wzrost typowy dla gatunku
pokrój	pnącze
docelowa wysokość	od 2 m do 3 m
barwa liści (igieł)	ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł)	liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów	pojedyncze pachnące
barwa kwiatów	kremowe białe
pora kwitnienia	maj czerwiec
owoce	kuliste pomarańczowe czerwone
pora owocowania	lipiec październik sierpień wrzesień
nasłonecznienie	stanowisko półcieniste stanowisko słoneczne
wilgotność	podłoże umiarkowanie wilgotne roślina tolerancyjna
ph podłoża	odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby	przeciętna ogrodowa roślina tolerancyjna
walory	ozdobne owoce pachnące kwiaty ozdobne z kwiatów roślina wabiąca owady zapylające
zastosowanie	ogrody przydomowe zieleń publiczna pnącze na ogrodzenia pnącze na pergole, kraty ogrody osiedlowe
strefa	5

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wojciech Górka Związek Szkółkarzy Polskich