Pnącze dekoracyjne ze względu na długie kwitnienie i pachnące kwiaty, z zewnątrz fioletoworóżowe, wewnątrz żółtopomarańczowe. Dorasta do wysokości 4 m, owijając się pędami wokół podpór. Najmłodsze pędy zaczerwienione. Liście ma sezonowe lub półzimozielone, niebieskozielone, owalne, o długości 5-7 cm, ułożone na pędach naprzeciwlegle. Kwitnie długo, zwykle od czerwca do września. Kwiaty zebrane w nibyokółki na szczytach pędów. Są rurkowate, wyraźnie dwuwargowe z dwiema odwiniętymi na zewnątrz klapami, szerszą do góry i węższą ku dołowi. W środku widoczny długi słupek i 5 pręcików. Po stronie zewnętrznej są fioletowo-różowe, wewnątrz żółtopomarańczowe. Mają dość mocny, słodki zapach. Rośliny rzadko tworzą owoce, małe czerwone jagody. Są wystarczająco odporne na mróz. Najlepiej kwitną na stanowiskach słonecznych, ale tolerują także półcień. Przy lepszej cyrkulacji powietrza są rzadziej porażane przez mączniaka prawdziwego. Nie mają dużych wymagań wobec podłoża. Wystarczy im przeciętna, umiarkowanie wilgotna i przepuszczalna gleba o odczynie lekko kwaśnym. Źle rosną na glebach zasadowych. Po zadomowieniu się dość dobrze znoszą susze. Pnącze przydatne do sadzenia w ogrodach przydomowych przy podporach, altanach, pergolach, płotach i ogrodzeniach, w miejscach, w których można poczuć silny zapach roślin. Mocno przycinane może tworzyć zaokrąglone krzewy o wysokości do 1,8 m. Gatunek uzyskany sztucznie w wyniku krzyżowania wiciokrzewów europejskich z północnoamerykańskimi.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
