Alchemilla mollis

przywrotnik miękki

Synonim łaciński.: A. acutiloba hort. non Opiz

pokrój: kępiasty

docelowa wysokość: od 0,2 m do 0,5 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

zastosowanie: zieleń publiczna

Bylina o kępiastym pokroju, ozdobna dzięki liściom. Dorasta do wysokości 30-40 cm. Liście szarozielone, o prawie okrągłym zarysie, w początkowej fazie wzrostu harmonijkowo poskładane, średnicy 10-15 cm, płytko wrębne, gęsto, ale delikatnie owłosione. Poranna rosa skupia się w większe krople pozostające dłużej na liściach dając bardzo dekoracyjny efekt. Kwiaty drobne, niepozorne, żółtozielone, w rozgałęzionych kwiatostanach, w VI-VII. Liście pozostają żywotne do końca jesieni. Po kwitnieniu ścina się pędy kwiatostanowe, aby poprawić wygląd roślin i kontrolować pokrój. Wiosną usuwa się jedynie liście uszkodzone, ale nie ścina części nadziemnych całkowicie. Roślina mało wymagającą. Może rosnąć w półcieniu i miejscach słonecznych, ale niezbyt suchych. Gleba powinna być gliniasto-próchniczna, umiarkowanie wilgotna. Bylina stosowana do nasadzeń naturalistycznych jako roślina okrywowa, także wśród luźno posadzonych krzewów lub na półcienistych rabatach, jako tło dla bardziej okazałych bylin. Można wprowadzać do runa parkowego na obrzeżach grup drzew i krzewów lub sadzić w ogrodzie skalnym. Cięte kwiatostany czasami stosowane w bukieciarstwie. Do sadzenia w małych grupach po 3-10 sztuk razem. Liczba roślin na 1 m2 - 5.

autorzy opisu tekstowego: Jacek Marcinkowski; Związek Szkółkarzy Polskich

zasięg geograficzny wchodnie Karpaty, Turcja, Kaukaz
grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój kępiasty
docelowa wysokość od 0,2 m do 0,5 m
barwa liści (igieł) jasnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
barwa kwiatów żółte
pora kwitnienia czerwiec
lipiec
sierpień
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
roślina tolerancyjna
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
roślina tolerancyjna
walory ozdobne z kwiatów
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zieleń publiczna
roślina okrywowa
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
rabaty
kwiaty cięte
suche bukiety
w grupach
strefa 3
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Jacek Marcinkowski Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: brzoza karłowata \'Golden Treasure\'

Betula nana 'Golden Treasure'

brzoza karłowata 'Golden Treasure'

Niewielki, karłowy krzew o ciekawym, płaskokulistym, kompaktowym pokroju, żółtozłocistej barwie liści oraz wolnym tempie wzrostu. Roślina rocznie przyrasta o około 10 cm. Tworzy liczne, drobne i cienkie pędy. Młode gałązki mają czerwone zabarwienie, co stanowi dodatkowy walor ozdobny. Liście są wyjątkowe małe i drobne, wiosną jasnożółte, a od lata do jesieni złociste, błyszczące. Blaszki liściowe są niemal okrągłe, na brzegu wyraźnie ząbkowane, z delikatnymi żyłkami. Ogonki liściowe są bardzo krótkie i mocne. Odmiana została uzyskana przez czeskiego hodowcę Michala Andrusiva. W sprzedaży po raz pierwszy pojawiła się w Holandii w 2013 roku. W Polsce została zaprezentowana w Konkursie roślin nowości wystawy „Zieleń to Życie” w 2014 roku, gdzie zdobyła srebrny medal. Odmiana o małych wymaganiach, dobrze rośnie w pełnym słońcu. Polecana na gleby przepuszczalne, umiarkowanie wilgotne. Sadzona w cieniu lub półcieniu traci intensywną, złotą barwę i staje się żółtozielona. Toleruje krótkotrwały niedobór wody i suche powietrze. Jest w pełni odporna na mróz i może być sadzona na terenie całego kraju. Coroczne, lekkie cięcie formujące sprzyja zachowaniu zwartego pokroju. W handlu jest zwykle oferowana w dwóch postaciach: niskiego, silnie rozgałęzionego krzewu przeznaczonego do sadzenia w grupach (efekt wyraźnych plam kolorystycznych), ewentualnie pojedynczo, jako element barwnych kompozycji, oraz w formie piennej, jako niewielkie, kuliste drzewko zaszczepione na podkładce na wysokości 60-120 cm, z przeznaczeniem do miejsc bardziej eksponowanych. Rośliny można też sadzić w ozdobnych donicach ustawianych na słonecznych balkonach, tarasach, czy na schodach prowadzących do wejścia do budynku. Bardzo ciekawy efekt dają rośliny posadzone w formie niskiego żywopłotu na brzegu rabaty, wzdłuż ścieżki lub chodnika oraz zastosowane pojedynczo na skalniakach lub wrzosowiskach.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: róża \'John Franklin\'

Rosa 'John Franklin'

róża 'John Franklin'

Róża parkowa z Grupy Explorer Series Collection, skupiającej odmiany przystosowane do chłodnego klimatu Kanady, charakteryzującego się krótkim okresem wegetacyjnym. Wyróżnia się długim kwitnieniem i dobrą odpornością na warunki zimowe. Z niedużych pąków rozwijają się czerwone, półpełne kwiaty o luźno ułożonych płatkach. Kwiaty średniej wielkości, mają około 8 cm średnicy, zbudowane z około 15 delikatnei pofalowanych płatków. Pachną słabo. Kwiaty skupione są w luźnych kwiatostanach na szczytach kolczastych pędów. Krzewy kwitną od połowy czerwca, a potem dość słabo powtarzają kwitnienie do jesieni. Pierwsze kwitnienie jest najbardziej obfite, potem kwiaty są zwykle mniejsze. Pędy sztywne i proste. Liście są bardzo duże, skórzaste, dekoracyjne, jasnozielone i połyskujące, młode liście są purpurowe, ułożone gęsto na pędach. Krzewy wzniesione, nieco rozłożyste, rosną silnie osiągając do 1,2 m wysokości i szerokości. Mrozoodporność dobra, ale na zimę zaleca się okrywanie podstaw krzewów kopczykami. Pędy w surowe zimy mogą przemarzać, ale po przycięciu dobrze odrastają. Odmiana rzadko porażana przez choroby. Wiosną wymaga cięcia takiego, jak inne silnie rosnące róże parkowe, a po kwitnieniu usuwania przekwitłych kwiatostanów. Najlepiej rośnie na żyznych glebach ogrodowych, na stanowiskach słonecznych. Odmiana polecana do sadzenia w parkach i ogrodach przydomowych. Rozstawa co 1-1,5 m w zależności od sposobu uprawy. Nazwa tej odmiany upamiętnia Johna Franklina (1786-1847), brytyjskiego admirała i badacza Arktyki, poszukującego m.in. przejścia nad Ameryką Północną od strony zachodnio-północnej.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11150
rośliny
7674
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-07
Berberis ×media 'Red Jewel'
17855
zdjęć
8929
roślin w produkcji
499
osób online