Wyprostowany krzew lub małe drzewko. W wieku 15 lat osiąga 3,5 m wys. Liście jasnozielone, eliptyczne, zaostrzone, 10-15 cm dł. Pąki kwiatowe wysmukłe, sierpowate w kształcie, purpurowoczerwone. Kwiaty duże, do 10 cm, złożone z 8 tepali, zewnątrz różowoczerwone, wewnątrz jaśniejsze. Kwitnie bardzo obficie przed rozwojem liści, IV-V. Stanowisko słoneczne i lekko cieniste, osłonięte. Wymaga ziemi żyznej, dostatecznie wilgotnej, nie za ciężkiej, zasobnej w próchnicę, przepuszczalnej. Odczyn gleby lekko kwaśny (pH 5-6). Wrażliwy na mechaniczne uszkodzenie korzeni. Nie należy dopuszczać do przeschnięcia podłoża wokół rośliny, szczególne od maja do lipca. Przycinanie pędów jest niewskazane. Zimą należy chronić system korzeniowy poprzez okrywanie. Korzystne jest całoroczne ściółkowanie. W sezonie warto magnolię nawozić, ale nie wolno używać nawozów zawierających wapń. Najlepiej wygląda posadzona w słonecznym miejscu na trawniku lub przy domu od strony południowej. Polecana do małych ogrodów. Ta odmiana to jeden z ośmiu mieszańców powstałych w 1965 w U. S. National Arboretum w Waszyngtonie i nazwanych zbiorowo „osiem małych dziewczynek'.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
