Malus domestica 'Mutsu'

jabłoń 'Mutsu'

Synonim łaciński.: Malus domestica 'Crispin'

pokrój: drzewiasty rozłożysty

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

walory: roślina miododajna

Odmiana deserowa, zimowa, o smacznych owocach, wyhodowana w latach 30 XX wieku w Japonii ze skrzyżowania odmian 'Golden Delicious' i 'Indo'. Jest to silnie rosnące drzewo tworzące dużą, rozłożystą i otwartą koronę. Wcześnie wchodzi w okres owocowania. Owocuje obficie i corocznie. Kwitnie w tym samym czasie, co odmiana 'Gloden Delicious'. Jest to odmiana triploidalna. Jako zapylacz jest bezwartościowa, bo nie tworzy żywotnego pyłku. Owoce są duże i smaczne. Mają kształt kulisty lub kulistostożkowaty, nieregularny, zwężający się przy kielichu, z delikatnym żebrowaniem. Skórka jest gładka, błyszcząca, zielonkawożółta. Owoce mogą pokrywać się niewielkim, czerwonawym rumieńcem od nasłonecznionej strony. Miąższ jest jędrny, soczysty, kremowy i lekko kwaśny. Owoce dojrzewają w początku października. W chłodni zwykłej mogą być przechowywane do końca lutego, w kontrolowanej atmosferze do maja. Drzewa najlepiej rosną na glebach żyznych, przepuszczalnych, umiarkowanie wilgotnych, na stanowiskach słonecznych. Wymagają regularnego cięcia i przerzedzania. Odmiana mało wrażliwa na parcha i mączniaka jabłoni, średnio wrażliwa na zarazę ogniową oraz choroby kory i drewna. Polecana do uprawy w ogrodach przydomowych dla smacznych owoców.

autorzy opisu tekstowego: Joanna Najda; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin owocowe
grupa użytkowa drzewa owocowe ziarnkowe
forma drzewo
siła wzrostu roślina szybkorosnąca
pokrój drzewiasty rozłożysty
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pojedyncze
pachnące
barwa kwiatów białe
różowe
pora kwitnienia maj
owoce żółte
zielone
ozdobne i jadalne
kuliste
pora owocowania październik
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory jadalne owoce
ozdobne owoce
pachnące kwiaty
ozdobne z kwiatów
roślina miododajna
zastosowanie owoce deserowe
owoce na soki
strefa 6b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Miłek Boguszewicz Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: szałwia omszona \'Merleau Rose\'

Salvia nemorosa 'Merleau Rose'

szałwia omszona 'Merleau Rose'

Odmiana szałwi omszonej o różowych kwiatach i o zwartym, wyrównanym pokroju. Dorasta do wysokości 40 cm, a więc nieco mniej od innych odmian tego gatunku. Nie rozrasta się szeroko, tworzy półkuliste kępy. Pędy liczne, wzniesione, 4-kanciaste, z liśćmi jajowatopodługowatymi, barwy brudnozielonej. Liście pomarszczone, na krótkich ogonkach. Na wierzchołkach rozgałęzionych pędów od czerwca, czasem nieco wcześniej, wyrastają długie, kłosowate kwiatostany z różowymi, drobnymi kwiatami i okazałymi, ciemniej zabarwionymi podkwiatkami. Kwiaty zebrane są w okółki, w dole kwiatostanu luźniejsze, w górze ułożone bardzo gęsto. Po okresie obfitego kwitnienia, gdy najdłuższe kwiatostany mają rozwinięte kwiaty tylko na wierzchołkach, należy szałwię przyciąć dość nisko, prawie tuż nad ziemią. Szybko wyrosną nowe pędy i zakwitną jesienią. Po przycięciu dobrze jest nawozić szałwie nawozową mieszanką wieloskładnikową. Szałwie najobficiej kwitną na stanowiskach słonecznych. Lekkie ocienienie jest dopuszczalne, ale kwiatostany będą luźniejsze i wydłużone. Gleba powinna być przepuszczalna, żyzna, może być okresowo mniej wilgotna. Choroby i szkodniki nie są poważnym zagrożeniem. W warunkach Polski szałwia omszona jest całkowicie zimotrwała. Podstawowym miejscem sadzenia tej rośliny są słoneczne rabaty bylinowe. Może także uzupełniać zestaw roślin na łąkach kwietnych. Rzadziej spotyka się szałwie na kwietnikach jednorodnych lub w pojemnikach tarasowych. Zwykle sadzi się 5-8 roślin na 1 m2.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: suchodrzew skrytoowocowy odm. Ledeboura

Lonicera involucrata var. ledebourii

suchodrzew skrytoowocowy odm. Ledeboura

Szeroki, luźno ugałęziony krzew, atrakcyjny dzięki dużym, owłosionym liściom i czerwonobrązowym podsadkom, towarzyszącym kwiatom i owocom. Osiąga 2-2,5 m wysokości. Pędy o prostokątnym przekroju. Liście duże, gęsto owłosione, 3-16 cm długości i 2-8 cm szerokości, jajowatoeliptyczne lub lancetowate, o zaostrzonym wierzchołku, z wierzchu ciemnozielone, pod spodem jaśniejsze, naprzeciwległe. Kwiaty charakterystyczne, wyrastające z kątów liści, na długich szypułkach, rurkowate, z pomarańczową lub zaczerwienioną koroną, z krótszymi od korony pręcikami oraz z podsadkami i podkwiatkami pokrytymi włoskami, rosnące po dwa w parze. Kwitnie stopniowo, od maja do lipca. Późnym latem dojrzewają kuliste, granatowoczarne, lśniące owoce, otoczone zrośniętymi, dużymi, gruczołowato owłosionymi, purpurowymi podkwiatkami i podsadkami, u dojrzałych owoców odgiętymi w dół. Ostatnie kwiaty pojawiają się równolegle z pierwszymi owocami. Na południu Ameryki Północnej, gdzie krzew występuje naturalnie, kwiaty zapylane są przez kolibry. Krzew nie odporny na niskie temperatury. Nadaje się do sadzenia tylko w zachodniej Polsce. Najlepiej rośnie na glebach zasobnych, próchnicznych i umiarkowanie wilgotnych. Wrażliwy na suszę, okresowo wymaga podlewania. Preferuje słoneczne stanowiska. Polecany do sadzenia w ogrodach, blisko ścieżek tak, aby były widoczne oryginalne kwiaty i owoce.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9005
roślin w produkcji
136
osób online