Menispermum canadense

miesięcznik kanadyjski

pokrój: pnącze

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

zastosowanie: zieleń publiczna

Pnącze o dużych, dekoracyjnych liściach, owijające się pędami. Rozrasta się przez podziemne rozłogi, co wymaga kontroli. Cienkie, wijące się pędy oplątują szczelnie podpory. Liście owalne lub sercowate, duże, 10-18 cm średnicy, ciemnozielone, przebarwiające się żółto jesienią. Toleruje przeciętne gleby. Preferuje miejsca słoneczne, ale może rosnąć również w półcieniu. Pnącze przydatne do stosowania przy altanach, ogrodzeniach, pergolach, kratkach i innych podporach. Świetna roślina osłonowa i maskująca. Może być stosowana jako roślina okrywowa.

autorzy opisu tekstowego: Szczepan Marczyński CLEMATIS Źródło Dobrych Pnączy Sp. z o.o. Spółka komandytowa

zasięg geograficzny północno-wschodnia część Ameryki Północnej
grupa roślin pnącza
grupa użytkowa pnącza
forma pnącze
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój pnącze
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
pora kwitnienia lipiec
czerwiec
owoce kuliste
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
stanowisko półcieniste
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory ozdobne z liści/igieł
ładne jesienne zabarwienie
zastosowanie pnącze na pergole, kraty
pnącze na ogrodzenia
roślina okrywowa
zieleń publiczna
parki
ogrody przydomowe
strefa 5b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Szczepan Marczyński CLEMATIS Źródło Dobrych Pnączy Sp. z o.o. Spółka komandytowa

Poznaj również

zdjecie rosliny: orlik pospolity \'Black Barlow\'

Aquilegia vulgaris 'Black Barlow'

orlik pospolity 'Black Barlow'

Kępiasta bylina z kwiatami o oryginalnym zabarwieniu, o listkach okwiatu barwy bardzo ciemno śliwkowej, prawie czarnej. Pędy kwiatowe wyprostowane, wysokości do 80 cm, rozgałęzione, z kilkoma kwiatami na wierzchołkach. Liście złożone, podwójnie trójdzielne, o odcinkach trójklapowych, sinawozielone, od spodu znacznie jaśniejsze. Kwiaty o charakterystycznej budowie zwisające, na długich szypułkach, pełne, gwiazdkowatego kształtu, odmienne od innych ras i gatunków z rodzaju Aquilegia. Kwitnie od maja do lipca. Orliki są wystarczająco odporne na mróz we wszystkich okolicach kraju. Wymagają dobrej, żyznej, próchnicznej gleby. Powinny rosnąć w półcieniu, gdzie lepiej i dłużej kwitną. Mogą być uprawiane na półcienistych, lecz widnych rabatach, lub stosowane jako uzupełnienie runa parkowego lub ogrodowego pod koronami starszych drzew. Możliwa jest uprawa na kwiaty cięte, choć ich transport jest nieco kłopotliwy. Jedynym praktycznym sposobem rozmnażania orlików jest wysiew nasion, które orliki zawiązują w dużych ilościach. Aby uniknąć kłopotliwych samosiejek zaleca się ścinać pędy kwiatostanowe po kwitnieniu, ale przed dojrzeniem nasion, zwłaszcza jeśli orliki rosną na rabatach. W runie można zostawiać, przynajmniej część roślin nie przyciętych, dla swobodnego rozsiewania, należy jednak pamiętać, że orliki różnych odmian łatwo się między sobą krzyżują, a więc potomstwo nie zawsze będzie przypominać rośliny mateczne. Po przekwitnieniu orliki wyglądają niepozornie i z czasem zanikają, dlatego nie zaleca się sadzić ich na brzegu rabaty, a ponadto należy dobierać odpowiednie byliny sąsiednie. Orliki często atakowane są przez szkodniki powodujące gołożery. Przy pierwszych objawach żerowania najlepiej ściąć i spalić części nadziemne, nowe liście wyrosną dość szybko po ścięciu. Jesienią części nadziemne zasychają, nie potrzeba stosować żadnych osłon zimowych.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9003
roślin w produkcji
100
osób online