Minuartia graminifolia

Niska, górska bylina o dywanowym pokroju, dekoracyjna ze względu na zimozielone liście oraz małe, białe kwiaty wiosną. W naturze występuje na wapiennych skałach w górach południowej Europy, od Sycylii przez Włochy po Bałkany, Grecję po rumuńskie Karpaty. Tworzy niskie maty z płożących się pędów, pokrytych zaschniętymi liśćmi i zakończonych rozetą nowych liści, których wysokość zazwyczaj nie przekracza 5 cm. Liście małe, trawiaste jasnozielone, o szerokości do 2 mm. Kwiaty niezbyt liczne, luźno porozrzucane na zielonym dywanie liści. Są białe, z pięcioma zaokrąglonymi płatkami, osadzone po 2-6 na szypułkach o wysokości do 10 cm. Zależnie od wysokości nad poziomem morza, pojawiają się od końca maja do lipca. Bylina najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych, w wapiennym, bardzo przepuszczalnym podłożu. Najlepiej prezentuje się posadzona w szczelinach skalanych w alpinarium. Po zadomowieniu się jest bardzo wytrzymała na susze. Gatunek przydatny przede wszystkim do ogrodów skalnych oraz alpinariów.

autorzy opisu tekstowego: Wojciech Górka; Związek Szkółkarzy Polskich

zasięg geograficzny	Południowa Europa, od Sycylii po Grecję do Rumunii
grupa roślin	byliny
grupa użytkowa	byliny
forma	bylina
siła wzrostu	wzrost typowy dla gatunku
pokrój	poduszkowaty płożący
docelowa wysokość	do 0,1 m
barwa liści (igieł)	jasnozielone
zimozieloność liści (igieł)	liście zimozielone
rodzaj kwiatów	pojedyncze kwiatostan
barwa kwiatów	białe
pora kwitnienia	maj czerwiec lipiec
nasłonecznienie	stanowisko słoneczne
wilgotność	podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża	odczyn zasadowy
rodzaj gleby	piaszczysta przeciętna ogrodowa
walory	ciekawy pokrój ozdobne z kwiatów ozdobne z liści/igieł roślina zimozielona
zastosowanie	ogrody przydomowe ogrody skalne w grupach soliter (pojedynczo)
strefa	6

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wojciech Górka Związek Szkółkarzy Polskich