Odmiana krajowej paproci, dekoracyjna ze względu na purpurowo nabiegłe ogonki liściowe oraz najmłodsze liście, później jasnozielone. Roślina ta tworzy podziemne, pionowe kłącze, z którego wyrastają duże, stojące na zabarwionych na purpurowo ogonkach, jasnozielone, podwójnie pierzastozłożone liście o długości do 1,5 m. Młode liście są brązowo omszone i zwinięte w kształcie pastorału. Rozwijają się w maju przyciągając uwagę swoją atrakcyjną formą. Początkowo są purpurowo nabiegłe. Szybko stają jednak jasnozielone. Brązowe zarodnie są gęsto rozmieszczone na wierzchołkach liści zarodnionośnych, które są krótsze od płonnych. Paproć ta wymaga podłoży wilgotnych, dobrze rośnie na glebach podmokłych, na stanowiskach cienistych lub półcienistych. Jest w pełni odporna na mróz. Cenna roślina do sadzenia ogrodach przydomowych, parkach, w miejscach wilgotnych, nad brzegami zbiorników wodnych, w ogrodach leśnych i naturalistycznych.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
