Parthenocissus quinquefolia var. engelmannii

Pnącze dekoracyjne ze względu na liście złożone z ciemnozielonymi listkami węższymi niż u roślin gatunku oraz nieco słabszy od niego wzrost. Tworzy liczne długie pędy czepiające się podpór za pomocą wąsów oraz przylg, których ma więcej niż u winobluszczu pięciolistkowego. Z tego powodu dobrze wspina się po murach, bez potrzeby stosowania podpór. Rośliny osiągają 10-20 m wysokości, a rocznie przyrastają o 1-2 metry. Liście ma ułożone dachówkowato, osadzone na długim ogonku i złożone z 5 zielonych, eliptycznych listków o długości do 10 cm i szerokości do 3 cm. Jesienią wybarwiają się mniej intensywnie niż u roślin gatunku, pozostając zwykle brązowoczerwone. Ukryte pod liśćmi niepozorne kwiaty są zebrane w baldachy i rozwijają się w czerwcu oraz lipcu. Owoce to ciemnoniebieskie lub granatowe jagody pokryte sinym nalotem woskowym o średnicy około 5 mm, osadzone na jaskrawoczerwonych szypułkach. Dojrzewają we wrześniu i długo pozostają na roślinach. Po opadnięciu liści nadal zdobią rośliny i są przysmakiem dla ptaków drozdowatych oraz jemiołuszek. Roślina nie ma specjalnych wymagań uprawowych, dobrze rośnie na większości gleb, znosi suszę, zacienienie oraz silny mróz. Rośliny sadzone na wystawie południowej obficiej owocują i intensywniej wybarwiają się jesienią. Sadząc te pnącza, należy pamiętać, aby zachować odległość co najmniej 30 cm od murów lub ścian, a jeśli rolę podpory mają stanowić drzewa lub wysokie krzewy — około 1 metra od ich podstawy. Pnącze polecane do uprawy w terenach zieleni miejskiej oraz w ogrodach przydomowych. Świetnie nadaje się do maskowania brzydkich ścian budynków gospodarczych, wiat śmietnikowych, wielopoziomowych garaży, murów, ogrodzeń, altan, płotów, ekranów dźwiękochłonnych. Ciekawie prezentują się egzemplarze sadzone u podnóża słupów, latarń, pni drzew z wysoko osadzoną koroną lub przy specjalnie stworzonych dla pnączy konstrukcjach, np. pergolach czy bramkach. W miejscach trudnodostępnych można je uprawiać jako rośliny okrywowe na dużych powierzchniach.

autorzy opisu tekstowego: Wojciech Górka; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin	pnącza
grupa użytkowa	pnącza
forma	pnącze
siła wzrostu	wzrost typowy dla gatunku
pokrój	pnącze
docelowa wysokość	od 15 m do 20 m
barwa liści (igieł)	ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł)	liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów	pojedyncze kwiatostan
barwa kwiatów	kremowe żółte
pora kwitnienia	czerwiec lipiec
owoce	kuliste ozdobne granatowe niebieskie
pora owocowania	grudzień listopad październik wrzesień
nasłonecznienie	stanowisko półcieniste stanowisko słoneczne
wilgotność	podłoże suche podłoże umiarkowanie wilgotne podłoże wilgotne roślina tolerancyjna
ph podłoża	roślina tolerancyjna odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby	przeciętna ogrodowa roślina tolerancyjna
walory	ładne jesienne zabarwienie ozdobne owoce ozdobne z liści/igieł roślina miododajna roślina wabiąca owady zapylające
strefa	4

STREFA	Temp. minimalne
5B	-26°C / -23°C
6a	-23°C / -21°C
6b	-20°C / -18°C
7a	-18°C / -15°C
7b	-15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wojciech Górka Związek Szkółkarzy Polskich