Stara francuska odmiana wyhodowana przez Victora Lemoine w XIX w. Z tej krzyżówki P.coronarius x P.microphyllus powstało wiele popularnych odmian określanych jako grupa Lemoinei. Oryginalna roślina to niewielki krzew o luźnym pokroju, z pędami łukowato rozpostartymi. Rośnie szybko. Docelowa wielkość to 1-1,5 m wys. i szer. Liście zielone, eliptyczne, z brzegiem nieznacznie ząbkowanym, krótkoogonkowe. Kora brązowa, łuszcząca się. Kwiaty czystobiałe, pojedyncze, o śr. 2,5 cm, złożone z czterech płatków korony i kilkunastu złotych pręcików w centrum, silnie pachnące, zebrane w kiście po 3-7, rozwijają się w końcu VI. Kwitnie bardzo obficie. Najlepiej rośnie na glebach gliniastych, przepuszczalnych, wapiennych lub obojętnych, na stanowiskach słonecznych lub półcienistych. Roślina wytrzymała na niskie temperatury, suszę, warunki miejskie i zanieczyszczenia przemysłowe. Niestety często jest porażana przez mszyce i wymaga prostych oprysków. Co kilka lat warto dokonać radykalnego cięcia krzewu w celu odmłodzenia. Cięcia dokonuje się po kwitnieniu. Roślina niezastąpiona w ogrodach zapachowych i małych ogrodach przydomowych.
pochodzenie
odkrywca, hodowca (selekcjoner): V. Lemoine, 1884 Nances, Francja
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
