Physalis alkekengi

miechunka rozdęta

pokrój: nieregularny

docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: roślina tolerancyjna

Ekspansywna bylina, rozrastająca się za pomocą długich kłączy. Tworzy szerokie, niezbyt gęste łany. Łodygi są kanciaste, o wysokości do 60 cm, pokryte trójkątnie jajowatymi liśćmi. Ozdobną częścią rośliny są pomarańczowoczerwone, rozdęte „lampiony” otaczające owoc (jadalną jagodę), które powstają z kielichów kwiatów i mają długość 3-5 cm. Miechunka nie jest więc typową dekoracją ogrodu, lecz raczej źródłem pędów z „lampionami”, używanych do suchych bukietów. Wymaga luźnej, ale żyznej gleby, zasobnej w wapń. Należy sadzić ją w miejscach słonecznych lub półcienistych, oddzielonych od rabat bylinowych czy innych reprezentacyjnych części ogrodu.

autorzy opisu tekstowego: Alicja Cecot; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
pokrój nieregularny
docelowa wysokość od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł) jasnozielone
barwa kwiatów żółte
owoce ozdobne
pomarańczowe
pora owocowania sierpień
wrzesień
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność roślina tolerancyjna
rodzaj gleby próchniczna
walory ozdobne owoce
zastosowanie ogrody przydomowe
strefa 6
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Alicja Cecot Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: dzwonek skupiony \'Acaulis\'

Campanula glomerata 'Acaulis'

dzwonek skupiony 'Acaulis'

Najniższa i najpóźniej zakwitająca odmiana dzwonka skupionego. Bylina o wyprostowanych, słabo rozgałęzionych łodygach, rozrastająca się za pomocą podziemnych rozłogów. Z czasem tworzy zwarte łany, a nie oddzielne kępy. Wyrasta zaledwie do wysokości 30 cm. Łodygi proste, mało rozgałęzione, sztywne, nieco kanciaste i czerwonawo nabiegłe. Liście odziomkowe jajowate, o nasadzie sercowatej, długości 4-9 cm, na ogonkach. Liście łodygowe węższe, zaostrzone, siedzące, wszystkie nieregularnie ząbkowane i pokryte ostrymi, ciemnofioletowymi włoskami. Dzwonkowate kwiaty gęsto skupione, zwrócone do góry, ciemnofioletowe, zebrane w gęste, główkowate kwiatostany, wyrastające zaledwie ponad liście odziomkowe, osadzone na wierzchołkach łodyg i wyrastające z kątów liści położonych niżej. Rozkwitają od lipca do sierpnia. Dzwonek ten można uprawiać na każdej glebie, byle nie nazbyt wilgotnej, najlepiej umiarkowanie suchej lub lekko wilgotnej, w miejscach słonecznych. Jest jedną z najodporniejszych na mróz bylin. Po kwitnieniu ścina się pędy kwiatostanowe, jesienią mogą czasem pojawić się pędy i ponownie zakwitnąć. Przed nadejściem zimy ścina się części nadziemne tuż przy gruncie. Latem dzwonek skupiony nie wygląda okazale, zwłaszcza w suchych miejscach. Trzeba o tym pamiętać dobierając rośliny sąsiednie. Na rabatach zaleca się go sadzić obok krwawników, wiesiołków, nachyłków, lilii i maków. Można wprowadzać do założeń naturalistycznych, na przykład jako składnik łąki kwietnej. Ze względu na małą wysokość, sadzony bywa też w ogrodach skalnych.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9033
roślin w produkcji
119
osób online