Picea abies 'Finedonensis'

świerk pospolity 'Finedonensis'

pokrój: drzewiasty rozłożysty

pokrój: szerokostożkowy

docelowa wysokość: od 15 m do 20 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Drzewo o silnym wzroście i stożkowatym pokroju. W ogrodzie osiąga 10-15 m wys. Pędy początkowo wzniesione ku górze, na starszych egzemplarzach ustawione prostopadle do pnia. Gałęzie drugiego rzędu, u młodych egzemplarzy sztywne, u starszych zwisają. Igły zaostrzone, kłujące, błyszczące, na młodych przyrostach intensywnie jasnożółte lub żółtawobiałe, później zielenieją. Odmiana krótko dekoracyjna, żółte zabarwienie igieł widoczne tylko przez 3 tygodnie. Szyszki duże, jasnobrązowe. Dobrze znosi ocienienie, ale lepsze wybarwienie w miejscach dobrze nasłonecznionych. Młode, jeszcze żółte pędy niekiedy bywają uszkadzane przez intensywne słońce. Duże wymagania siedliskowe, szczególnie w stosunku do wilgotności i czystości powietrza. Najlepiej rośnie na glebach gliniasto-piaszczystych, próchnicznych, o umiarkowanej wilgotności, lekko kwaśnych; na stanowiskach nasłonecznionych lub lekko zacienionych. Źle znosi suchy, miejski klimat o dużym zanieczyszczeniu. Do sadzenia w kompozycjach naturalistycznych w parkach i dużych ogrodach.

autorzy opisu tekstowego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

pochodzenie pierwsza publikacja: Paul ex Gordon jako Picea excelsa finedonensis 1862; odkrywca, hodowca (selekcjoner): nieznany; <1862 Finedon Hall Park, Northampton, Anglia (England)
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma drzewo
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój drzewiasty rozłożysty
szerokostożkowy
docelowa wysokość od 15 m do 20 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
żółte, złociste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
owoce szyszki, szyszkojagody
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zadrzewienia krajobrazowe
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
soliter (pojedynczo)
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: miłorząb dwuklapowy \'Saratoga\'

Ginkgo biloba 'Saratoga'

miłorząb dwuklapowy 'Saratoga'

Wolno rosnące drzewo o piramidalnym pokroju, tworzące gęstą koronę oraz ciekawych, różnorodnych kształtach liści. W ciągu 10 lat uprawy osiąga 3-4 m wysokości i 1,5–2,5 m szerokości. Cechą charakterystyczną odmiany jest dobrze widoczna, typowa heterofilia, czyli różnopostaciowość liści. Na jednym drzewie są zarówno liście typowe dla gatunku: wachlarzowate, widlasto unerwione, głęboko wcięte na wierzchu, ciemnozielone, skórzaste, osadzone na długim ogonku, a także zmodyfikowane: bardzo mocno postrzępione, wąskie, trójkątne, wydłużone i niemal nitkowate. Liczne, zwisające i kołyszące się na wietrze liście sprawiają wrażanie „przewiewnej” korony. Jesienią liście spektakularnie przebarwiają się na jasnożółty kolor. Podobnie jak u gatunku drzewo tworzy nagie, żółtobrązowe długopędy oraz wałeczkowate krótkopędy, pokryte licznymi bliznami po opadłych liściach. Krótkopędy są jednak znacznie mniejsze i cieńsze, niż u gatunku. Pąki są brązowe, szerokostożkowate, okryte łuskami. Jest to klon męski, tworzy wyłącznie kwiaty męskie pojawiające się w kwietniu i maju, nie zawiązuje nasion. Wymaga gleby żyznej, dostatecznie wilgotnej, ale przepuszczalnej, o odczynie lekko kwaśnym (pH 5–6). Stanowisko słoneczne, ciepłe, osłonięte od wiatru. W młodym wieku wymaga okrycia na zimę, zarówno systemu korzeniowego, jak i korony. Roślina wrażliwa na mechaniczne uszkodzenie korzeni. Nie stosować nawozów zawierających wapń. Odmiana uzyskana w Saratoga Horticultural Research Foundation w Kalifornii w USA w 1975 roku. Jak większość odmian toleruje gleby miejskie oraz znosi zanieczyszczone powietrze. Odmiana warta szerokie popularyzacji, zwłaszcza w miastach, gdyż nie zawiązuje nasion i nie zaśmieca ulic ani chodników. Polecana do uprawy w ogrodach przydomowych i parkach.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9033
roślin w produkcji
289
osób online