Picea abies 'Inversa'

świerk pospolity 'Inversa'

pokrój: przewisający (płaczący, zwisły)

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

Płożąca odmiana świerka. Charakteryzuje się brakiem przewodnika, chociaż niekiedy może się samoistnie wypiętrzać, wypuszczając pęd odchylony od osi. Zasadniczo o wysokości poszczególnych roślin decyduje miejsce szczepienia i sposób prowadzenia przy paliku. Gdy podpinany jest do podpory, wszystkie pędy skierowane są ku dołowi. Podwiązując jedną silną gałąź, możemy roślinę podwyższyć na dowolną wysokość. Otrzymamy oryginalną formę zwisającą, o małej średnicy, 50-100 cm. Nie podwiązywany wierzchołek zaczyna zwisać i rosnąć do dołu. Pędy boczne często płożą się po ziemi. Stare, stuletnie egzemplarze mogą osiągać 6-8 m wysokości i 2-2,5 m szerokości. Igły krótkie, zielone, podobne jak u typu. Szyszki zawiązuje bardzo rzadko. Wymagania glebowe i wilgotnościowe przeciętne. Nie ma specjalnych wymagań, ale zdecydowanie nie lubi zanieczyszczonego i suchego powietrza. Najlepiej rośnie na glebach gliniasto-piaszczystych, próchnicznych, o umiarkowanej wilgotności, lekko kwaśnych. Wymaga stanowisk nasłonecznionych lub lekko zacienionych. Rośliny tej odmiany najlepiej prezentują się wśród niskich roślin okrywowych lub w towarzystwie innych, karłowych iglaków. Mogą być ozdobą każdego ogrodu skalnego, rabaty lub wrzosowiska. Podobna odmiana – Picea abies ‘Frohburg’.

autorzy opisu tekstowego: Magdalena Tomżyńska TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

pochodzenie pierwsza publikacja: George Gordon jako Abies excelsa inverta.; odkrywca, hodowca (selekcjoner): R. Smith, 1855 Kinlet Hall, Shropshire, Anglia; wprowadzenie do handlu: 1862
grupa roślin iglaste
forma początkowo krzew - później drzewo
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój przewisający (płaczący, zwisły)
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
roślina tolerancyjna
ph podłoża roślina tolerancyjna
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
soliter (pojedynczo)
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: dzwonek karpacki \'Dark Blue Clips\'

Campanula carpatica 'Dark Blue Clips'

dzwonek karpacki 'Dark Blue Clips'

Kępiasta bylina do o intensywnym zabarwieniu kwiatów i wyrównanym wzroście, idealna do ogrodu skalnego. Wyróżnia się krzaczastym i zwartym pokrojem. Wysokość 15-20 cm. Pędy liczne, obficie ulistnione. Liście odziomkowe jajowatookrągłe z sercowatą nasadą, ząbkowane, na długich ogonkach. Liście na łodygach zaostrzone, jajowate, na krótkich ogonkach. Kwiaty duże, średnicy 2-3 cm, szerokodzwonkowate, ciemnoniebieskie, nieco jaśniejsze u podstawy słupka, kwitnące pojedynczo na wyprostowanych szypułkach. Rozwijają się w VI - VII. Często powtórne kwitnie w IX. Uprawa dzwonka karpackiego w ogrodzie jest łatwa, choć trzeba pamiętać o górskim pochodzeniu tej byliny. Wymaga ona stanowiska słonecznego, ale raczej chłodnego. Szczególnie dobrze rośnie na murkach, w szczelinach między kamieniami, gdzie ziemia pozostaje umiarkowanie wilgotna i chłodna. Ma to wpływ na obfitość i długotrwałość kwitnienia. Zaraz po kwitnieniu należy ściąć pędy prawie nad ziemią, aby nie dopuścić do wysiewu nasion. Siewki mogą nie powtarzać cech roślin matecznych, różnić się kwiatami lub pokrojem. W ciągu dwóch tygodni odrastają nowe pędy i roślina może powtórnie zakwitnąć. Dzwonek karpacki jest byliną całkowicie mrozoodporną i niezmiernie rzadko atakowaną przez choroby i szkodniki roślin. Znajduje zastosowanie w większych i mniejszych ogrodach skalnych. Może być sadzony z przodu rabaty bylinowej. Zalecane sadzenie zależne od skali ogrodu: pojedynczo lub małymi grupami, w ilości 7 roślin na 1 m2.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11150
rośliny
7674
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-07
Berberis ×media 'Red Jewel'
17855
zdjęć
8929
roślin w produkcji
368
osób online