Picea abies 'Pumila Glauca'

świerk pospolity 'Pumila Glauca'

pokrój: płaskokulisty

docelowa wysokość: od 1 m do 2 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

Szeroka, płaska odmiana świerka, początkowo o kulistym, a później płaskokulistym pokroju. Bardzo podobna do P.a.‘Pumila’ i P.a.‘Pumila Nigra’. Starsze okazy szerokie, często rozpadają się i wyglądają jakby składały się z kilku osobnych roślin. Wzrost powolny. Po dziesięciu latach ma około 1 m wysokości i 2 m szerokości. Gałęzie rozpostarte. Gałązki gęsto ułożone. Igły krótkie, 10-12 mm dł., wąskie i spłaszczone, zielone z białymi szparkami, które nadają roślinie niebieskawy odcień. Małe wymagania glebowe. Tak jak wszystkie odmiany świerka pospolitego źle toleruje zanieczyszczenia i suche miejskie powietrze. W takich miejscach roślina może być niszczona przez przędziorki. Najlepiej rośnie na glebach gliniasto-piaszczystych, próchnicznych, o umiarkowanej wilgotności, lekko kwaśnych; na stanowiskach nasłonecznionych lub lekko zacienionych. Odmiana polecana do sadzenia w ogrodach skalnych, na wrzosowiskach i rabatach.

autorzy opisu tekstowego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

pochodzenie pierwsza publikacja: Veitch jako Abies excelsa pumila glauca 1881
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój płaskokulisty
docelowa wysokość od 1 m do 2 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
roślina tolerancyjna
ph podłoża roślina tolerancyjna
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
rabaty
soliter (pojedynczo)
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: heptakodium chińskie

Heptacodium miconioides

heptakodium chińskie

Egzotycznie wyglądający, mało znany gatunek drzewa, które naturalnie występuje w Chinach. Do Polski został sprowadzony pod koniec XX wieku. Jest to wysoki krzew lub małe drzewo o wzniesionym pokroju i luźnej koronie. Tworzy nierówne, wykrzywione pędy pokryte jasnobrązową, ozdobną korą, która łuszczy się długimi pasami. Liście mają do 15 cm długości, są szerokoeliptyczne, na końcach zaostrzone, sierpowato podwinięte, ciemnozielone, z wierzchu błyszczące, z 3 wyraźnymi nerwami biegnącymi równolegle przez całą długość blaszek liściowych. Jesienią liście przebarwiają się na żółto. Rośliny kwitną wczesną jesienią. Kwiaty są drobne, białe, zebrane w dosyć duże wiechy, rozwijają się od września do pierwszych przymrozków. Kwiaty są zbudowane z czterech lub pięciu owalnych i grubych płatków korony oraz tej samej liczny pręcików z żółtymi woreczkami pyłkowymi, które otaczają umieszczony centralnie słupek z jasnozielonym znamieniem. Po przekwitnieniu kwiatostany pozostają nadal ozdobne dzięki wybarwionym na czerwono, rozrośniętym działkom kielicha. W tym okresie rośliny szczególnie przyciągają uwagę i są wyjątkowo dekoracyjne. Roślina preferuje gleby żyzne, umiarkowanie wilgotne, o lekko kwaśnym odczynie. Jest tolerancyjna w stosunku do światła, dobrze rośnie zarówno w miejscach słonecznych, półcieniu i cieniu. Wykazuje dobrą odporność na mróz. Jedynie na wschodzie kraju wymaga okrywania w pierwszych latach uprawy. Odmiana polecana do sadzenia w ogrodach przydomowych pojedynczo, w miejscach eksponowanych, ale osłoniętych od wiatru, lub w kompozycjach z innymi krzewami.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: dziurawiec bezwonny \'Autumn Blaze\'

Hypericum ×inodorum 'Autumn Blaze'

dziurawiec bezwonny 'Autumn Blaze'

Niewysoki krzew o półkulistym pokroju, tworzący ozdobne żółte kwiaty i ciemnoczerwone owoce. Owocujące pędy są wykorzystywane w bukieciarstwie. Krzew dorasta do około 1 m wysokości, tworzy wzniesione, cienkie i dosyć sztywne pędy z siedzącymi, jajowatymi liśćmi, młodymi soczyście zielonymi, po dojrzeniu ciemnozielonymi. W łagodne zimy liście częściowo utrzymują się na gałązkach. Roślina zakwita na przełomie czerwca i lipca. Z kulistych pąków rozwijają się duże żółte kwiaty zbudowane z 5 połyskujących płatków korony, licznych pręcików i dużego słupka. Kwiaty rozwijają się pojedynczo lub są zebrane po kilka w szczytowych, rozgałęziających się kwiatostanach. Po przekwitnieniu zawiązują się duże (10-13 mm długości), ciemnoczerwone, błyszczące owoce, brązowiejące (czerniejące) w trakcje dojrzewania. Owoce przypominają jagody, choć pod względem budowy morfologicznej są torebkami, są jajowate, błyszczące, dopiero po dojrzeniu i wyschnięciu pękają i wysypują nasiona. Krzew powtarza kwitnienie późnym latem i jesienią, jednocześnie utrzymując ozdobne owoce. Wymaga stanowisk ciepłych, słonecznych, znosi suszę, jest tolerancyjny w stosunku do gleby. Zimą nadziemna część zwykle przemarza i wymaga niskiego przycięcia na wiosnę. Na wschodzie kraju zalecane jest okrywanie na zimę podstawy pędów kopczykami ziemi. Odmiana polecana do sadzenia w ogrodach przydomowych, na działkach, cmentarzach, zieleni miejskiej i osiedlowej.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11247
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9028
roślin w produkcji
138
osób online