Picea abies 'Pusch'

świerk pospolity 'Pusch'

Synonim łaciński.: Picea abies 'Acrocona Nana'

pokrój: nieregularny

pokrój: kulisty

docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

Miniaturowa forma odmiany świerka ‘Acrocona’, z szyszkami na zakończeniach pędów. Młode szyszki mają czerwone zabarwienie i co roku na wiosnę pojawiają się w dużych ilościach na krzewie. Pokrój roślin nieregularny, gęsty, zaokrąglony lub szerokostożkowaty ze zwisającymi gałęziami bocznymi. Wzrost bardzo powolny. Po 10 latach dorasta do 0,3 m wysokości i 0,6 m szerokości. Igły zielone. Świerk mało wymagający, ale nie tolerujący suchego i zanieczyszczonego powietrza. Najlepiej rośnie na glebach gliniasto-piaszczystych, próchnicznych, o umiarkowanej wilgotności, lekko kwaśnych; na stanowiskach nasłonecznionych lub lekko zacienionych. Dobry do sadzenia w małych ogrodach, na rabatach i skalniakach, wszędzie tam, gdzie można podejść blisko rośliny i podziwiać niezwykłe szyszki na małym krzewie.

autorzy opisu tekstowego: Magdalena Tomżyńska TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Mr Push, przed 1975 Werder, Niemcy; wprowadzenie do handlu: Arboretum Humbolta 1987 Berlin,Niemcy
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój nieregularny
kulisty
docelowa wysokość od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
owoce czerwone
szyszki, szyszkojagody
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
roślina tolerancyjna
ph podłoża roślina tolerancyjna
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
ozdobne szyszki/szyszkojagody
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
rabaty
pojemniki, balkony, tarasy
soliter (pojedynczo)
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: bez czarny \'Marmorata\'

Sambucus nigra 'Marmorata'

bez czarny 'Marmorata'

Ozdoby krzew liściasty o regularnym, gęstym, półkulistym pokroju i pstrej barwie liści. Rośnie wolniej od gatunku, osiąga do 2 m wysokości i 1,5 m szerokości. Tworzy dekoracyjne, barwne liście o kształcie i budowie typowej dla liści bzu czarnego, nieparzyście złożone z 5-7 listków. Wyróżniają się oryginalnym kolorem. Na całej powierzchni blaszek liściowych występuje marmurkowy i regularny deseń seledynowo-kremowy. W związku z tym krzew z oddali sprawia wrażenie jasnego, kremowego punktu odróżniającego się od otoczenia. W czerwcu roślina tworzy białe kwiaty zebrane w kwiatostany typu baldachogrona. Z kwiatów tych tworzą się kuliste, po dojrzeniu czarne i błyszczące owoce (pestkowce). Kwiaty i owoce mają właściwości lecznicze i mogą być wykorzystane do wytwarzania nalewek, dżemów, lemoniad, konfitur itp. Jednak odmiana ‘Marmorata’ jest raczej krzewem ozdobnym, a w mniejszym stopniu owocowym. Roślina wymaga dość żyznych i zasobnych gleb o odczynie zasadowym, umiarkowanie wilgotnych. Tolerancyjna w stosunku do nasłonecznienia, na miejscach słonecznych ma jednak ładniej wybarwione liście. Roślina odporna na zanieczyszczenie powietrza, polecana do sadzenia w ogrodach prywatnych i zieleni miejskiej, pojedynczo i w grupach. Całkowicie odporna na mróz, można ją sadzić w całym kraju bez okrywania. Rzadko oferowana w sprzedaży, o charakterze kolekcjonerskim. Jako ciekawostkę można podać ludową, lokalną nazwę bzu czarnego, który w Wielkopolsce jest bardziej znany jako hyćka.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: funkia \'Medusa\'

Hosta 'Medusa'

funkia 'Medusa'

Miniaturowa odmiana o dwubarwnych, pofalowanych liściach, uzyskana w 1993 roku przez Roya Herolda w wyniku krzyżowania H. ‘Neat Splash’ i H. gracillima. Kępiasta bylina dorastająca do 30 cm szerokości i 15 cm wysokości, jej pofalowane liście zebrane w gęste kępy przypominają odnóża meduzy. Blaszki liściowe owalne, wydłużone, regularnie zwężające się ku wierzchołkom, na wierzchołkach zaostrzone, mają do 12 cm długości i do 3 cm szerokości, na środku są jasne, w kolorze kości słoniowej, do jasnożółtych, na brzegach obwiedzione nieregularną, oliwkowozieloną obwódką. Obie barwy zazębiają się, przechodzą jedna w drugą, tworzą nieregularny rysunek. Brzegi blaszek liściowych silnie pofalowane, czasami skręcone. U starszych egzemplarzy liście szersze i mniej pofalowane. Ogonki liściowe w kolorze kości słoniowej z zielonym obrysem. Kwiaty lejkowate, lawendowe z purpurowymi prążkami wewnątrz, otwierają się z zielonych pąków kwiatowych, zebrane w groniaste kwiatostany wyniesione ponad liście na zielonych łodygach z purpurowymi kropkami (do 40 cm wysokości). Kwitnie w lipcu. Roślina polecana do sadzenia na glebach żyznych, próchnicznych, umiarkowanie wilgotnych, przepuszczalnych, na stanowiskach półcienistych, gdzie przez około dwie godziny z rana jest wystawiona na słońce, przez pozostałą część dnia pozostaje w cieniu. Odmiana odporna na mróz, polecana do sadzenia w ogrodach skalnych, na obwódkach rabatach oraz uprawy w pojemnikach.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-11-23
Berberis thunbergii 'Atropurpurea'
17852
zdjęć
8937
roślin w produkcji
78
osób online