Picea bicolor

świerk dwubarwny

Synonim łaciński.: Picea alcoquiana

pokrój: drzewiasty wyprostowany

pokrój: stożkowy

docelowa wysokość: od 15 m do 20 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

Pochodzący z Japonii, szerokostożkowaty świerk, z cienkimi, długimi gałęziami. Rośnie powoli. W ojczyźnie dorasta do 40 m wysokości, w naszym klimacie do 15 m. W wieku 10 lat osiąga 2-3 m wysokości. Roczne przyrosty 15-30 cm. Pędy od spodniej strony jasne, od górnej pomarańczowe lub czerwonobrązowe. Igły długości 2 cm, lekko spłaszczone, sztywne, z wierzchu ciemnozielone i błyszczące, pod spodem zaś jasnozielone, z dwoma białawymi paskami. Daje to efekt dwukolorowości szczególnie, gdy gałązki odchylają się na wietrze. Wiosną wytwarza szczególnie dekoracyjne purpurowe zawiązki szyszek. Dojrzałe szyszki 5-12 cm długośc, czerwonawobrązowei. Dość późno rozwija się na wiosnę. Jest wytrzymały na mróz, ale wrażliwy na suszę. Wymaga stanowiska słonecznego lub półcienistego. Bardzo dekoracyjny, ale rzadko spotykany, kolekcjonerski gatunek, polecany do nasadzeń parkowych, zieleni osiedlowej i dużych ogrodów przydomowych.

autorzy opisu tekstowego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

zasięg geograficzny w górach na wysokości od 1200 do 2000 m n.p.m., w centralnej Japonii (na wyspie Honsiu), gatunek endemiczny
pochodzenie pierwsza publikacja: Carl Maximowicz (1827–1891) i Mayr (jako Abies bicolor) 1890 Bulletin de L’Académie Impériale des Sciences de St. Petersbourg, Rosja; odkrywca, hodowca (selekcjoner): J.G. Veitch, 1860 (nieprawidłowo opisane przez Lindleya i Veitcha, jako P.alcockiana, na cześć towarzysza podróży Sir Rutheforta Alcocka, na podstawie próbek pomieszanych z P.jezoensis) Wielka Brytania
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma drzewo
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój drzewiasty wyprostowany
stożkowy
docelowa wysokość od 15 m do 20 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
owoce szyszki, szyszkojagody
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
roślina tolerancyjna
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
w grupach
soliter (pojedynczo)
strefa 5b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: aster nowobelgijski \'Royal Blue\'

Aster novi-belgii 'Royal Blue'

aster nowobelgijski 'Royal Blue'

Odmiana astra nowobelgijskiego znana w uprawie od ponad 30 lat, wyhodowana w Anglii. Rośnie umiarkowanie silnie. W zależności od warunków uprawy osiąga od 80 do 120 cm wysokości. Rozrasta się za pomocą podziemnych rozłogów. Pędy wyprostowane, u góry rozgałęzione. Liście lancetowate, ciemnozielone. Koszyczki kwiatowe duże, o średnicy 3,5 cm. Kwiaty języczkowate intensywnie wybarwione w pąkach ciemnofioletowe, rozwinięte jasnofioletowe, ułożone na brzegach kwiatostanu. Kwiaty rurkowate żółte, umieszczone w centrum, ujawniają się stopniowo, w miarę rozwijania się kwiatostanów. Kwitnie w IX, X. Wymagania glebowe przeciętne. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, umiarkowanie wilgotnych, przepuszczalnych, na stanowiskach słonecznych. Znosi krótkotrwałe okresy suszy. Źle rośnie na glebach słabych i stale suchych. Rośliny sadzone na glebach żyznych mogą wymagać podpór zabezpieczających przed wyleganiem na skutek silniejszych podmuchów wiatru lub obfitych opadów deszczu. Delikatnie przycięte pod koniec maja osiągną mniejsze rozmiary, ale zakwitną później, w październiku. Odmiana odporna na mróz, polecana do uprawy w całej Polsce. W czasie kwitnienia bardzo dekoracyjna ze względu na wyraźną i mocną barwę kwiatów. Polecana do tworzenia zestawień z innymi odmianami astrów w kontrastujących kolorach. Nadaje się na kwiat cięty, jako dodatek do bukietów. Podobnie jak inne astry jesienne wymaga odmładzania co kilka lat.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11150
rośliny
7674
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-07
Berberis ×media 'Red Jewel'
17855
zdjęć
8929
roślin w produkcji
498
osób online