Picea glauca 'Alberta Globe'

świerk biały 'Alberta Globe'

pokrój: kulisty

docelowa wysokość: od 0,2 m do 0,5 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Karłowa, wolno rosnąca odmiana świerka o kulistym, w starszym wieku kopulastym pokoju. Osiąga po 10 latach uprawy około 0,3 m średnicy. Sport odmiany ‘Conica’ uzyskany przed 1967 rokiem w Holandii przez C. Strenga Jr. w Boskoop. Roczne przyrosty mają zaledwie o 2-3 cm długości. Brak przewodnika. Pędy cienkie, wyrastające promieniście ze środka krzewu, tworzą jasnozielone kule o nieregularnej powierzchni. Gałązki krótkie, bardzo gęsto upakowane jedna obok drugiej. Igły jasnozielone, krótkie, długości 8 mm, delikatne, ułożone promieniście wokół gałązek, delikatnie kłujące w dotyku. Roślina nietrudna w uprawie, polecana do sadzenia na glebach zasobnych w składniki pokarmowe, stale wilgotnych, przepuszczalnych, lekko kwaśnych, na stanowiskach słonecznych. Odmiana odporna na mróz. W bezśnieżne zimy zaleca się osłanianie krzewów od strony południowej stroiszem, cieniówką lub agrowłókniną. Lekkie okrycie zabezpieczy igły przed wysychaniem w mroźne, słoneczne dni. Najczęściej igły wysychają od strony nasłonecznionej, wówczas wraz z nadejściem wiosny żółkną i opadają. Podobne objawy może spowodować pojawienie się przędziorka sosnowca pod koniec wiosny lub latem. Po zauważeniu objawów żerowania szkodnika w postaci żółknięcia igieł w okresie wegetacji krzewy należy opryskać jednym ze środków służących do zwalczania przędziorków (akarycydem). Podniesiona wilgotność powietrza sprzyja ograniczeniu występowania szkodnika. Czasami na roślinach mogą pojawić się długie pędy charakterystyczne dla gatunku. Pędy te należy usuwać. Pozostawienie tego typu rewersji może doprowadzić do szybkiego zagłuszenia odmiany. Odmiana polecana do sadzenia w małych ogrodach przydomowych, na skalniakach, na rabatach z miniaturowymi roślinami iglastymi lub na wrzosowiskach. Nadaje się do uprawy w pojemnikach.

autorzy opisu tekstowego: Wiesław Szydło; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): C. Streng Jr. Holandia
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój kulisty
docelowa wysokość od 0,2 m do 0,5 m
barwa liści (igieł) jasnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
pojemniki, balkony, tarasy
w grupach
strefa 5a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: kalina hordowina \'Mohican\'

Viburnum lantana 'Mohican'

kalina hordowina 'Mohican'

Liściasty krzew ozdobny o bardziej zwartym i gęstszym pokroju oraz niższy w porównaniu do gatunku. Osiąga 2 m wysokości i podobną szerokość. Ma zdrowe, gęste ulistnienie. Liście ustawione są naprzeciwlegle, mają kształt eliptyczny, są lekko ząbkowane. Mają ciemnozieloną barwę, jesienią przebarwiają się na kolor brązowoczerwony. Krzew kwitnie bardzo obficie na przełomie maja i czerwca. Białe, pachnące kwiaty są zebrane w szczytowe podbaldachy. Z kwiatów tworzą się interesujące owoce o zdobniczej wartości. Owocostany dojrzewają od lipca do września dwuetapowo tzn. najpierw niedojrzałe, zielone owoce nabierają pomarańczowoczerwonej barwy, a następnie robią się czarne. Niejednokrotnie w jednym owocostanie występują zarówno owoce czerwone, jak i czarne, w pełni dojrzałe. Skórka owoców jest połyskująca. Owoce są chętnie zjadane przez ptaki. Roślina mało wymagająca w stosunku do gleby. Rośnie na każdej przeciętnej glebie ogrodowej o odczynie zasadowym lub lekko kwaśnym, choć największe rozmiary i najszybsze tempo wzrostu uzyskuje sadzona na glebach żyznych. Jest dość wytrzymały na suszę i nie ma dużych potrzeb wilgotnościowych. Najobficiej kwitnie i owocuje szadzona na stanowiskach słonecznych. Wykazuje dużą odporność na zanieczyszczenia powietrza, dlatego może być wykorzystywana w zieleni miejskiej. Odmiana o dużych walorach ozdobnych, warta szerokiego wykorzystania w ogrodach, parkach i zieleni publicznej. Zapomniana odmiana warta powrotu do naszych ogrodów. Całkowicie mrozoodporna w całym kraju.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-11-23
Berberis thunbergii 'Atropurpurea'
17852
zdjęć
8937
roślin w produkcji
87
osób online