Picea glauca 'Daisy's White'

świerk biały 'Daisy's White'

pokrój: stożkowy

docelowa wysokość: od 2 m do 3 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Karłowa, bardzo wolno rosnąca forma świerka, tworząca gęste, regularne stożki. Odmiana została wyhodowana w Belgii w latach 90 XX wieku jako mutacja powszechnie znanej odmiany ‘Conica’ i nazwana imieniem wnuczki hodowcy. Roślina rocznie przyrasta zaledwie o 5-6 cm, osiągając po 10 latach uprawy około 0,8 m wysokości. Igły są krótkie, lekko kłujące, osadzone wokół pędów. Same pędy są stosunkowo cienkie, wałeczkowate, zakończone wyraźnym pąkiem szczytowym. Cechą charakterystyczną odmiany jest jasna, kremowa barwa wiosennych przyrostów. Początkowo najmłodsze igły są niemal białe i dosyć wrażliwe na silne promieniowanie słoneczne i mogą być uszkadzane. Później przyrosty stopniowo żółkną i w czerwcu stają się zielone. Drugi, letni przyrost jest już wyłącznie zielony. Odmiana mało wymagająca, najlepiej rośnie na glebach zasobnych w składniki pokarmowe i stale wilgotnych, ale całkiem nieźle radzi sobie na większości przeciętnych gleb ogrodowych. Stanowisko słoneczne. Roślina odporna na mróz, ale w pierwszych latach uprawy zaleca się cieniowanie roślin od strony południowej na zimę. Lekkie okrycie za pomocą cieniówki lub agrowłókniny zabezpieczy igły przed wysychaniem w mroźne, słoneczne dni. Najczęściej igły wysychają od strony nasłonecznionej, wówczas wraz z nadejściem wiosny żółkną i opadają. Podobne objawy może spowodować pojawienie się przędziorków pod koniec wiosny lub latem. Po zauważeniu objawów w postaci żółknięcia igieł w okresie wegetacji krzewy należy opryskać jednym ze środków służących do zwalczania przędziorków (akarycydem). Podniesiona wilgotność powietrza sprzyja ograniczeniu występowania szkodnika. Jeśli w koronie pojawią się silnie rosnące, długie pędy należy je usuwać, bowiem tego typu rewersje mogą spowodować zagłuszenie odmiany i z czasem jej zanikanie. Odmiana doskonale nadaje się do tworzenia barwnych kompozycji ogrodowych wraz z innymi, wolno rosnącymi roślinami iglastymi. Bardzo dobrze prezentuje się na wrzosowiskach, w ogrodach skalnych a także w pojemnikach. W okresie Bożego Narodzenia może służyć za oryginalną choinkę.

autorzy opisu tekstowego: Wiesław Szydło; Związek Szkółkarzy Polskich

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): L. Jeurissen-Wijnen Belgia
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój stożkowy
docelowa wysokość od 2 m do 3 m
barwa liści (igieł) żółte, złociste
jasnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
stanowisko półcieniste
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
walory roślina zimozielona
ozdobne z liści/igieł
ciekawy pokrój
zastosowanie w grupach
pojemniki, balkony, tarasy
rabaty
ogrody orientalne
ogrody wrzosowiskowe
ogrody skalne
ogrody przydomowe
strefa 5a
STREFA Temp. minimalne
5B -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Związek Szkółkarzy Polskich

Statystyka e-katalogu roślin

11817
rośliny
8232
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
forsycja pośrednia 'Lynwood'
19065
zdjęć
9409
roślin w produkcji
561
osób online