Picea jezoensis 'Mariánské Lázne'

świerk ajański 'Mariánské Lázne'

Synonim łaciński.: Picea jezoensis 'Nana Kalous'

pokrój: nieregularny

pokrój: płaskokulisty

docelowa wysokość: od 1 m do 2 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

Kolekcjonerska, karłowa, bardzo wolno rosnąca odmiana o nieregularnym, płaskokulistym pokroju. Po 10 latach osiąga 0,4 m wysokości i 0,6 m średnicy. Przyrosty roczne 1-2 cm. Igły krótkie, sztywne, połyskujące, niebieskawozielone na wierzchu, srebrzyste pod spodem, ułożone promieniście dookoła pędów. Igły wiosennych przyrostów z wierzchu żółte, dzięki czemu o tej porze roku roślina mieni się trzema kolorami. Najlepiej rośnie na glebach gliniasto-piaszczystych, próchnicznych, o umiarkowanej wilgotności, lekko kwaśnych. Odmiana wrażliwa na suche powietrze i zanieczyszczenia przemysłowe. Wymaga stanowisk nasłonecznionych lub lekko zacienionych. W czasie bardzo ostrych zim wskazane jest delikatne okrycie rośliny, aby zapobiec uszkodzeniu igieł. Do sadzenia w ogrodach skalnych, wrzosowiskowych i na rabatach w zestawieniach z innymi karłowymi iglakami. Do sprzedaży często oferowana szczepiona w formie miniaturowego drzewka na niewysokim pieńku. Taka roślina świetnie prezentuje się w pojemniku jako dekoracja balkonów lub tarasów.

autorzy opisu tekstowego: Magdalena Tomżyńska TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): nieznany jako „czarcia miotła” w 1999 roku w Czechach; wprowadzenie do handlu: Edwin Smits Nursery 2009 Holandia
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój nieregularny
płaskokulisty
docelowa wysokość od 1 m do 2 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
ciemnozielone
żółte, złociste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
roślina tolerancyjna
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
rabaty
pojemniki, balkony, tarasy
strefa 5
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Magdalena Tomżyńska TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: porzeczka czerwona \'Jonkheer van Tets\'

Ribes rubrum 'Jonkheer van Tets'

porzeczka czerwona 'Jonkheer van Tets'

Pochodząca z Holandii, popularna odmiana towarowa i deserowa, wyhodowana przez J. Maarsa w latach 30 XX wieku w wyniku skrzyżowanie odmian 'Faya Płodna’ i 'Scotch’. Rozłożysty, luźny krzew o płaskokulistym pokroju. Wytwarza dużo pędów z szyjki korzeniowej. Skórka młodych pędów jest jasnozielona z czerwonymi prążkami. Ciemnozielone, 5-klapowe liście średniej wielkości, dosyć grube, skórzaste, z nieco uniesionymi do góry brzegami. Kwitnie wcześnie, na przełomie kwietnia i maja. Kwiaty są drobne, żółtawe z czerwonymi prążkami, zebrane w długie, luźne, zwisające kwiatostany. Odmiana wczesna, średnio plenna, jej owoce są duże, gęsto rozmieszczone w gronach. Dojrzałe owoce mają kolor wiśniowoczerwony, są pokryte cienką, transparentną skórką, przez którą widać nasiona. Miąższ jest kwaśny i zwarty. Owoce dojrzewają równomiernie na przełomie czerwca i lipca, nie są trwałe w transporcie. Nadają się do bezpośredniego spożycia na surowo oraz do przerabiania - wytwarzania dżemów, galaretek, kompotów, nalewek, wypieku ciast oraz wykorzystywania w kuchni jako baza kwaśnych dodatków do mięs. Porzeczka czerwona najlepiej rośnie na glebach żyznych, zasobnych w próchnicę, o odczynie lekko kwaśnym (pH od 6,2 do 6,7), na stanowiskach słonecznych. Ponieważ krzewy najlepiej owocują pędy 2-4 letnich, krzewy warto prześwietlać po owocowaniu, usuwając najstarsze pędy. Prawidłowo uformowany krzew powinien mieć około 10 pędów szkieletowych. Odmiana ‘Jonkheer van Tets’ wykazuje małą podatność na porażenie amerykańskim mączniakiem agrestu oraz rdzą porzeczkowo-wejmutkową, a także średnią podatność na antraknozę liści porzeczek. Jest dosyć odporna na opadzinę liści. Wytrzymała na mróz, ale wrażliwa na późne wiosenne przymrozki.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9032
roślin w produkcji
121
osób online