Picea omorika

świerk serbski

pokrój: stożkowy

docelowa wysokość: od 15 m do 20 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

zastosowanie: zieleń publiczna

Popularne drzewo o wszechstronnym zastosowaniu. Silnie rosnący gatunek dorastający w warunkach naturalnych do 30 m wysokości, w warunkach ogrodowych do 20 m. Rośnie szybko, 35-100 cm rocznie. Pokrój zmienny. Korony najczęściej strzeliste, bardzo wąskie, regularne, gęsto ugałęzione do samej ziemi. Końce gałęzi lekko odchylone do góry, nadają roślinie charakterystyczny 'choinkowy' kształt. Gałęzie boczne, krótkie, zwisające. Igły płaskie, 1-2 cm długości i 1-2 mm szerokości, z wierzchu błyszczące, ciemnozielone, od spodu niebieskawobiałe z dwoma białymi paskami, gęsto ułożone na pędach, na młodych egzemplarzach podobne do igieł świerka zwyczajnego. Szyszki niewielkie, młode fioletowe lub purpurowe, dojrzałe brązowe, długo utrzymują się na drzewie. Gatunek dobrze znosi klimat miejski. Nie ma specjalnie dużych wymagań glebowych, choć najlepiej rośnie na glebach przepuszczalnych, umiarkowanie wilgotnych, lekko kwaśnych. Wymaga stanowisk słonecznych lub lekko cienistych. Prezentuje się doskonale sadzony pojedynczo lub w małych grupach. Drzewa posadzone wzdłuż granicy działki, w rzędzie co 1,5-2 m, będą stanowić doskonałą, wysoką przysłonę. Może być stosowany w zieleni osiedlowej i przyulicznej oraz w terenach przemysłowych.

autorzy opisu tekstowego: Magdalena Tomżyńska TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

zasięg geograficzny naturalnie (endemit) Bośnia i Hercegowina w środkowym biegu rzeki Driny
pochodzenie pierwsza publikacja: 1875 odkryty przez prof. Pancica
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma drzewo
siła wzrostu roślina szybkorosnąca
pokrój stożkowy
docelowa wysokość od 15 m do 20 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
owoce szyszki, szyszkojagody
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
roślina tolerancyjna
ph podłoża roślina tolerancyjna
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
odporność na zanieczyszczenia
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zieleń publiczna
drzewo alejowe parkowe
szpaler
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
w grupach
soliter (pojedynczo)
strefa 5a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: jagoda kamczacka

Lonicera caerulea var. kamtschatica

jagoda kamczacka

Krzew liściasty uprawiany dla wcześnie dojrzewających i jednych z pierwszych w sezonie owoców. Pochodzi z Północno-Wschodniej Azji, jest dobrze przystosowany do uprawy w Polsce. Dorasta do 1,5-2 m wysokości i podobnej szerokości. Liście są zmienne w kształcie, owalne, długości od 7 do 9 cm, zielone, od spodu niebieskawe, młode liście są miękko owłosione. Kwiaty wargowe, żółtokremowe, niepozorne, rozwijają się w pierwszej połowie kwietnia, są wytrzymałe na wiosenne przymrozki. Roślina obcopylna, do obfitego owocowania wymaga sąsiedztwa innych krzewów (odmian) jagody kamczackiej. Owocowanie rozpoczyna się już w 2 lub 3 roku po posadzeniu, pełnia owocowania następuje w 5 roku po posadzeniu, a z jednego krzewu średnio zbiera się od 3 do 4 kg owoców. Owoce są wydłużone, cylindryczne, maja od 1 do 3 cm długości, ich skórka jest granatowa, pokryta srebrzystym, woskowym nalotem. W smaku są słodko-winne, mniej lub bardziej słodkie, z nutą goryczki. Owoce dojrzewają na przełomie maja i czerwca oraz w czerwcu, są bogate w antocyjany, witaminy, makro i mikroelementy, korzystnie wpływające na zdrowie. Nadają się do spożywania na surowo oraz przetwarzania – wyrobu soków, dżemów, wina, suszenia i mrożenia. Krzew łatwy w uprawie, tolerują gleby piaszczyste i suche, choć najlepiej rośnie na podłożach lekko kwaśnych, umiarkowanie wilgotnych, piaszczysto-gliniastych, na stanowiskach słonecznych do półcienistych. Roślina odporna na mróz. Czasami liście mogą być porażane przez mączniaka prawdziwego, co objawia się występowaniem białych, mączystych plam na ich powierzchni.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9003
roślin w produkcji
99
osób online