Picea omorika 'Zuckerhut'

świerk serbski 'Zuckerhut'

pokrój: stożkowy

docelowa wysokość: od 1 m do 2 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

Karłowa odmiana świerka serbskiego o pokroju stożkowatym, z wyraźnie zaznaczonym przewodnikiem. Rośnie bardzo powoli. Roczne przyrosty 2-4 cm. Po dziesięciu latach osiąga 1,5 m wysokości i 0,8 m szerokości. Pędy sztywne, krótkie, gęste. Igły krótkie, błyszczące, zielone, pod spodem jaśniejsze z dwoma białymi paskami, ułożone promieniście wokół pędu, skierowane nieco do góry, ukazują dolną stronę, co sprawia, że cała roślina wydaje się srebrzystozielona. Wymaga stanowiska słonecznego, ale dobrze znosi półcień. Najlepiej rośnie na glebach przepuszczalnych, umiarkowanie wilgotnych, lekko kwaśnych. Odmiana w pełni mrozoodporna. Do sadzenia na rabatach, w ogrodach skalnych, na wrzosowiskach.

autorzy opisu tekstowego: Magdalena Tomżyńska TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

pochodzenie wprowadzenie do handlu: 1999 Niemcy
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój stożkowy
docelowa wysokość od 1 m do 2 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
roślina tolerancyjna
ph podłoża roślina tolerancyjna
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
zastosowanie ogrody przydomowe
ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
rabaty
strefa 5a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Magdalena Tomżyńska TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: hortensja ogrodowa \'Mariesii Grandiflora\'

Hydrangea macrophylla 'Mariesii Grandiflora'

hortensja ogrodowa 'Mariesii Grandiflora'

Niski, kompaktowy krzew o sezonowych liściach i zaokrąglonym pokroju, dorastający do 1,2 m wysokości. Liście duże, ciemnozielone, odwrotnie jajowate, ząbkowane, jesienią nabiegłe w odcieniu bordo. Kwiatostany talerzowate, spłaszczone, wypełnione w środku drobnymi, przed rozwinięciem lekko różowymi, później różowymi lub niebieskawymi kwiatami płodnymi, na zewnątrz otoczonymi dużymi i efektownymi, perłoworóżowymi kwiatami płonnymi. Kwiaty płonne są większe niż u innych odmian w tym typie, zbudowane z 4 nierównych, zachodzących na siebie płatków o ząbkowanych brzegach, które pod względem botanicznym są rozrośniętymi działkami kielicha. Kwiaty te są osadzone na białoseledynowych, długich szypułkach. We wrześniu brzeżne kwiaty płonne odwracają się do dołu, ukazując kremowozielone zabarwienie spodniej strony płatków. Kwiaty pojawiają się na pędach ubiegłorocznych, od lipca do września, zarówno na silnych pędach głównych, jak i drobniejszych pędach bocznych. Kwiaty zawiązują się latem poprzedniego roku, dlatego pędów nie należy wiosną przycinać, a jedynie usuwać pędy stare, przemarznięte i suche. Odmiana polecana do uprawy na glebach żyznych, stale umiarkowanie wilgotnych i przepuszczalnych. W okresie kwitnienia ma duże zapotrzebowanie na wodę. Najlepiej rośnie na stanowiskach półcienistych, osłoniętych od wiatru. W ostre zimy pędy mogą przemarzać, dlatego na wschodzie i w centrum kraju krzewy wymagają okrycia. Na zachodzie kraju zwykle zimują dobrze i regularnie kwitną. Jeśli nawet pędy przemarzną, to krzewy dobrze regenerują z pąków przyziemnych, ale wówczas nie zakwitną w danym roku. Ich ozdobą pozostaną bujne liście. Odmiana polecana do uprawy w miejscach eksponowanym w ogrodach przydomowych oraz na rabatach w parkach, w zieleni osiedlowej.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9003
roślin w produkcji
99
osób online