Picea orientalis 'Barnes'

świerk kaukaski 'Barnes'

pokrój: płaskokulisty

pokrój: szerokostożkowy

docelowa wysokość: od 1 m do 2 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

Karłowa odmiana, rosnąca początkowo w formie spłaszczonej kuli. Z czasem wytwarza przewodnik, przybierając kształt nieregularnego, zaokrąglonego stożka. Rośnie bardzo powoli. W wieku 10 lat osiąga 0,7 m wysokości i ok. 1 m szerokości. Bardzo stare egzemplarze, po wytworzeniu przewodnika, dorastają do 1,8-2 m wysokości. Roślina gęsta i zwarta. Pędy krótkie i sztywne. Młode przyrosty jasnozielone. Późno rozwija się na wiosnę. Igły bardzo krótkie, długości do 1 cm, grube, lekko spłaszczone, zaokrąglone na końcach, ułożone promieniście, ciemnozielone, błyszczące. Nie ma specjalnych wymagań glebowych, ale źle znosi gleby wapienne. Najlepiej rośnie na glebach kwaśnych, przepuszczalnych, umiarkowanie wilgotnych, na stanowiskach słonecznych lub półcienistych, osłoniętych od zimowych wiatrów. Dobrze prezentuje się z wrzosami i płożącymi krzewinkami, także w ogrodach skalnych.

autorzy opisu tekstowego: Magdalena Tomżyńska TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Layne Ziegenfuss, Greg Williams USA; wprowadzenie do handlu: 1970
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój płaskokulisty
szerokostożkowy
docelowa wysokość od 1 m do 2 m
barwa liści (igieł) jasnozielone
ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
roślina tolerancyjna
ph podłoża odczyn kwaśny
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
ozdobne pędy
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
rabaty
pojemniki, balkony, tarasy
soliter (pojedynczo)
strefa 5a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Magdalena Tomżyńska TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: krwawnik pospolity

Achillea millefolium

krwawnik pospolity

Powszechnie występująca w miejscach słonecznych bylina o ładnych, głęboko powcinanych, ciemnozielonych liściach. Wyrasta do wysokości 80 cm . Pędy wzniesione, dość sztywne, często nierozgałęzione, mniej lub więcej owłosione, ulistnione. Liście podłużne, lancetowate, łodygowe mniejsze od odziomkowych, młode wełniście owłosione. Koszyczki kwiatowe średnicy około 5 mm, zebrane w płaskie baldachogrona na końcach sztywnych, wyprostowanych pędów. W koszyczku znajduje się 5 kwiatów języczkowatych, najczęściej białych, ale zdarzają się także różowe. Kwiaty rurkowate szarobiałe. Kwitnie od VI do X. Krwawnik ten dobrze rośnie na stanowiskach bardzo słonecznych, na glebie umiarkowanie wilgotnej lub wilgotnej, a nawet umiarkowanie suchej. Można próbować uprawiać ten gatunek zamiast traw w miejscach bardzo suchych, wystawionych na silne działanie słońca, ale konieczne jest co tygodniowe koszenie, by nie dopuścić do wzrostu pędów kwiatostanowych. Można wprowadzać ten gatunek do założeń naturalistycznych, na przykład na łąki kwietne. W uprawie spotykane są odmiany o barwnych kwiatostanach. Nadają się na rabaty. W wypadku odmian pamiętać trzeba o regularnym usuwaniu przekwitłych kwiatostanów, aby uniknąć tworzenia nasion. Siewki odznaczają się zwykle nieefektownym, blado różowym zabarwieniem kwiatów. Odmiany trzeba rozmnażać wegetatywnie, przez podział. Dzielić można rośliny zimą, lub jak najwcześniej wiosną. Sadzi się najczęściej w małych grupach po 3-10 razem lub w dużych po 10-20. Liczba roślin na 1 m²-7.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9033
roślin w produkcji
127
osób online