Picea pungens 'Blue Trinket'

świerk kłujący 'Blue Trinket'

pokrój: stożkowy

docelowa wysokość: od 10 m do 15 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże suche

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Odmiana świerka kłującego o średnio silnym wzroście. Od innych podobnych odmian wyróżnia się bardzo gęstym, stożkowym pokrojem. Wzrost znacznie wolniejszy niż siewek tego gatunku. Roczne przyrosty 10-20 cm. Po 10 latach osiąga ok. 2 m wysokości. Dorasta do 4 m wysokości. Pędy krótkie, sztywne. Igły szaroniebieskie, stosunkowo krótkie, 1,5-2,5 cm długości, bardzo ostre, kłujące, ułożone promieniście wokół pędów. Zachowują jednakowy kolor przez cały rok. Szyszek nie zawiązuje. Odmiana bardzo odporna na niskie temperatury i suszę. Wymaga stanowiska słonecznego. Małe wymagania glebowe. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, wilgotnych, ale nie mokrych, o odczynie kwaśnym. Do sadzenia pojedynczo lub w niewielkiej grupie. W kompozycjach daje mocny akcent kolorystyczny przez cały rok. Roślina do każdego ogrodu, na wrzosowiska, do sadzenia na tle roślin o spokojnej, ciemnozielonej barwie. Rozmnażana przez szczepienie. Młode szczepione rośliny wymagają palikowania do momentu wytworzenia regularnego pokroju. Ta odmiana szybko wyprowadza przewodnik i tworzy gęsty regularny stożek.

autorzy opisu tekstowego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

pochodzenie pierwsza publikacja: H.J. Grootendorst 1969 Dendroflora 6; odkrywca, hodowca (selekcjoner): L. Konijn and Co. Nursery, 1960 Reeuwijk, Holandia
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma drzewo
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój stożkowy
docelowa wysokość od 10 m do 15 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
owoce szyszki, szyszkojagody
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże suche
podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: świerk pospolity \'Aurea\'

Picea abies 'Aurea'

świerk pospolity 'Aurea'

Nazwa zbiorowa obejmująca świerki o intensywnym żółtym wybarwieniu młodych przyrostów na wiosnę. Pierwszy opisany świerk o tych cechach został znaleziony w 1855 we Francji. Od tego czasu pojawiły się nowe siewki o podobnych cechach, więc nie jest to jeden klon. Pokrój drzew stożkowaty, gęsty. Wzrost silny, typowy dla świerka pospolitego. Gałęzie wyrastają z pnia niemal pod kątem prostym, gałązki boczne zwieszają się ku ziemi. Igły zimozielone, zaostrzone, kłujące, błyszczące, wiosną jaskrawożółte lub żółtawe, stopniowo zieleniejące. Żółty kolor igieł stopniowo przechodzi w zielony. Zimą po pierwszych przymrozkach igły na końcach pędów ponownie przebarwiają się na żółto. Daje to bardzo ciekawy efekt kolorystyczny na tle innych ciemnozielonych roślin. Intensywność i długotrwałość wybawień zależy od nasłonecznienia, gleby i stanowiska. Odmiana nie wrażliwa na oparzenia słoneczne, mało wymagająca, co do gleby, ale wrażliwa na suche powietrze. Najlepiej rośnie na glebach gliniasto-piaszczystych, próchnicznych, o umiarkowanej wilgotności, lekko kwaśnych; na stanowiskach nasłonecznionych lub lekko zacienionych. Rośliny gorzej rosną w suchym klimacie miejskim. Najładniej wyglądają pojedyncze, dobrze naświetlone egzemplarze posadzone na stanowiskach o dużej wilgotności powietrza. Wiosną i zimą ze względu na intensywny kolor odmiana bardzo dekoracyjna. Do sadzenie w dużych ogrodach i parkach.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9003
roślin w produkcji
90
osób online