Jedna z najlepszych, nowych odmian świerka kłującego, nazwana przez hodowcę Dr. Barabita imieniem jego żony Edit (Erszebet). Od innych podobnych odmian wyróżnia się regularnym stożkowatym, gęstym pokrojem i charakterystycznymi cienkimi igłami. Wzrost silny, podobny do wzrostu świerków rozmnażanych z siewu. Po 10 latach osiąga 2-3 m wysokości. Po wielu latach dorasta do 12–15 m. Gałęzie sztywne, grube i silne, odstające pod kątem prostym od przewodnika. Igły jasne, srebrzystoniebieskie, bardzo długie i cienkie, długości 2,5-3,5 cm, regularnie, promieniście ustawione naokoło pędów. Zachowują intensywny kolor przez cały rok. Szyszki jasnobrązowe, 6-10 cm długości, o cienkich, wydłużonych, pofalowanych łuskach. Do sadzenia w miejscach słonecznych. Roślina o małych wymaganiach glebowych, bardzo odporna na niskie temperatury, suszę i suche miejskie powietrze. Dobrze rośnie na wszystkich uprawnych, ogrodowych glebach, najlepiej na żyznych, wilgotnych, przepuszczalnych, kwaśnych lub lekko kwaśnych. Najlepiej wygląda posadzona pojedynczo lub w niewielkiej grupie. W kompozycjach daje mocny akcent kolorystyczny. Polecana do dużych ogrodów i parków. Rozmnażana przez szczepienie. Młode szczepione rośliny wymagają palikowania do momentu wytworzenia regularnego pokroju. Ta odmiana szybko i łatwo wyprowadza prosty przewodnik.
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
