Picea pungens 'Koster'

świerk kłujący 'Koster'

pokrój: stożkowy

docelowa wysokość: od 10 m do 15 m

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

Odmiana wyselekcjonowana pod koniec XIX w. w szkółkach A. Kostera w Holandii. Tą nazwą odmianową nazywano kilka siewek o wspólnych cechach, później rozmnażanych także z nasion, a zatem o zmiennych cechach. Ta odmiana nie ma zatem jednego wzorca. Świerki określane tą nazwą to silnie rosnące, stożkowate drzewa, o długich, srebrzystobiałych igłach i konarach ułożonych w regularne, poziome okółki. Korona gęsta, regularna. Rośnie silnie. Po 10 latach osiąga 3 m wysokości i 1,5 m średnicy. Po wielu latach dorasta do 10-12 m wysokości. Igły długie, do 2,5 cm, sztywne, grube, czworokanciaste, bardzo kłujące, srebrzystoniebieskie po obu stronach, na gałązkach ułożone promieniście. Szyszki zwisające, jasnobrązowe, długości 6-10 cm, z drobnymi, miękkimi łuskami. Roślina o małych wymaganiach glebowych, odporna na niskie temperatury i suszę. Dobrze rośnie na wszystkich uprawnych, ogrodowych glebach, najlepiej na żyznych, wilgotnych, przepuszczalnych, kwaśnych lub lekko kwaśnych. Do sadzenia w miejscach słonecznych. Polecana do większych ogrodów i parków. Najładniej wyglądają rośliny posadzone pojedynczo na dużej przestrzeni. Odmiana obecnie rozmnażana przez szczepienie. Młode szczepione rośliny wymagają palikowania do momentu wytworzenia regularnego pokroju.

autorzy opisu tekstowego: Magdalena Tomżyńska TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): A. Koster Holandia; wprowadzenie do handlu: 1885
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma drzewo
siła wzrostu roślina szybkorosnąca
wzrost typowy dla gatunku
pokrój stożkowy
docelowa wysokość od 10 m do 15 m
barwa liści (igieł) szare, niebieskawe, srebrzyste
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
owoce brązowe
szyszki, szyszkojagody
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
roślina tolerancyjna
ph podłoża odczyn kwaśny
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
próchniczna
roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
szpaler
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Magdalena Tomżyńska TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: jagoda kamczacka \'Leningradski Velikan\'

Lonicera caerulea 'Leningradski Velikan'

jagoda kamczacka 'Leningradski Velikan'

Odmiana wyhodowana w Rosji, w Bakczarskim Ośrodku Północnego Sadownictwa. Krzew owocowy uprawiany ze względu na smaczne i zdrowe owoce, jedne z najwcześniej dojrzewających w naszych warunkach klimatycznych. Dorasta do 1,5-2 m wysokości, przyjmuje pokrój kulisty. Pędy wzniesione, liście owalne, zielone, młode często owłosione. Kwiaty niepozorne, bladożółte, bogate w nektar, rozwijają się w pierwszej połowie kwietnia. Kwiaty są obcopylne, wymagają zapylenia krzyżowego, dlatego krzewy najlepiej owocują, gdy w ich sąsiedztwie rosną inne odmiany jagody kamczackiej. Odmiana wczesna, owoce dojrzewają na przełomie maja i czerwca, są cylindryczne, wydłużone, ciemnoniebieskie z jaśniejszym woskowym nalotem, słodkie i aromatyczne, smaczne. Owoce są bogate w witaminy (A, B1, B2, B6, B9, C, P), makroelementy (magnez, sód, potas, wapń, fosfor) i mikroelementy (bor, krzem, jod, bar, mangan, miedź), zawierają też antocyjany. Mają działanie przeciwutleniające, przeciwzapalne i antyseptyczne, wzmacniają organizm. Doskonale smakują na surowo, a poza sezonem mogą być spożywane w postaci suszu, mrożonek, dżemów, soków, nalewek. Mogą służyć jako naturalny, czerwony barwnik spożywczy. Krzewy zaczynają owocować już w drugim lub trzecim roku po posadzeniu. Po kilku latach uprawy z jednego krzewu można zebrać od 2 do 6 kg owoców. Krzewy nie są wymagające w uprawie, najlepiej jednak rosną i owocują na glebach świeżych i wilgotnych o lekko kwaśnym lub kwaśnym odczynie podłoża, na stanowiskach słonecznych. Rośliny są w pełni mrozoodporne, wykazują też wysoką odporność na wiosenne przymrozki. Kwiaty wytrzymują nocne spadki temperatury nawet do -7 st. C. Krzewy nie wymagają cięcia, dopiero po kilu latach uprawy, kiedy rośliny mocno się zagęszczą, można przeprowadzić cięcie prześwietlające. Nadmierne cięcie ogranicza plonowanie roślin. Odmiana zdrowa, rzadko atakowana przez choroby i szkodniki, polecana do ogrodów przydomowych, na działki oraz do uprawy na plantacjach towarowych.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-11-23
Berberis thunbergii 'Atropurpurea'
17852
zdjęć
8937
roślin w produkcji
82
osób online