Picea wilsonii
świerk Wilsona
pokrój: stożkowy
nasłonecznienie: stanowisko półcieniste
nasłonecznienie: stanowisko słoneczne
wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
Azjatycki gatunek świerka, sprowadzony do w Europy w 1901 roku (Anglia), tworzący w Chinach drzewa osiągające do 40 m wysokości. Pokrój roślin szerokostożkowaty, ogólnie przypominający świerk pospolity, z wiekiem bardziej walcowaty i mniej regularny. Starsze pędy boczne mają tendencję do przewieszania. Igły krótkie, delikatne, zielone, błyszczące, do 2 cm długości. Szyszki małe, osiągające do 7 cm długości. Gatunek o średnich wymaganiach uprawowych, dobrze rosnący na przeciętnych wilgotnych glebach i słonecznych stanowiskach. W Polsce gatunek amatorski, o dobrej odporności mrozowej. Polecany do sadzenia w dużych ogrodach i parkach.
| zasięg geograficzny | Zachodnie Chiny, od 1300 do 3000 m n.p.m. |
| pochodzenie | wprowadzenie do handlu: E. H. Wilson 1901 Anglia |
| grupa roślin | iglaste |
| grupa użytkowa | iglaste |
| forma | drzewo |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | stożkowy |
| docelowa wysokość | powyżej 20 |
| barwa liści (igieł) | ciemnozielone |
| zimozieloność liści (igieł) | igły zimozielone |
| owoce | szyszki, szyszkojagody |
| nasłonecznienie | stanowisko półcieniste stanowisko słoneczne |
| wilgotność | podłoże umiarkowanie wilgotne |
| ph podłoża | odczyn lekko kwaśny do obojętnego |
| rodzaj gleby | przeciętna ogrodowa |
| walory | ciekawy pokrój ozdobne z liści/igieł roślina zimozielona |
| zastosowanie | ogrody przydomowe parki szpaler w grupach |
| strefa | 6a |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
