Anthericum liliago
pajęcznica liliowata
Bylina rodzima, występująca bardzo rzadko w dorzeczu dolnej Odry, na suchych zboczach i dlatego objęta ochroną gatunkową. Tworzy gęste kępy równowąskich, szarozielonych liści o szerokości 0,4 – 0,7 cm i długości do 40 cm. Nie rozrasta się lecz długo zachowuje kępiasty pokrój. W maju i czerwcu pojawiają się kwiaty na nierozgałęzionych łodygach wysokości 30 – 60 cm. Na ich wierzchołkach wyrastają groniaste kwiatostany, z licznymi (do 30 szt) kwiatami. Kwiaty mają średnicę 3 - 4 cm, są białe, gwiazdkowate. Pajęcznice wymagają bardzo słonecznego, zacisznego i osłoniętego stanowiska. Gleba powinna być przepuszczalna, ale zasobna w składniki pokarmowe, nie kwaśna. Rośliny mogą się rozsiewać, więc warto spróbować wstrzymać się z wycinaniem przekwitniętych kwiatostanów, aby umożliwić dojrzewanie nasion, a następnie uważać przy pracach pielęgnacyjnych na siewki, wyglądające niepozorne, jak niektóre trawy. Siewki zakwitają po 3 latach uprawy, ale ze względu na rzadkość tej rośliny może warto poczekać. Pajęcznice można sadzić na słonecznych rabatach bylinowych oraz w większych, naturalistycznych założeniach typu łąka kwietna lub w większych ogrodach skalnych. Gęstość sadzenia – 7 roślin na 1 m2.
| zasięg geograficzny | Europa. Turcja, do 1800 m n.p.m. |
| pochodzenie | pierwsza publikacja: Linneusz 1753 |
| grupa roślin | byliny |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
