Pinus banksiana
sosna Banksa
Północnoamerykańska sosna o luźnej i nieregularnej koronie i często krzywym pniu. Konary ułożone nieregularnie i powyginane. Dolne gałęzie obwisające i przeważnie zaschnięte. Rośliny rosnące na ubogich glebach często od dołu rozgałęzione i pokrzywione. W zwarciu strzały proste i korona osadzona wysoko. Wzrost początkowo szybki. Dorasta do 15-20 m wys. Igły żółtawozielone, po 2 w pęczku, skręcone i pogięte, krótkie, długości 2-4 cm, o trwałości 2-3 lata. Bardzo liczne szyszki ułożone w okółkach dookoła pędów, 3-5 cm długości, pozostają na drzewie przez wiele lat. Niektóre gałęzie całe oblepione szyszkami. Sosna mało dekoracyjna, ale o najmniejszych wymaganiach glebowych. Gatunek pionierski, Rośnie na glebach jałowych i wydmach. Odporna na mróz.. Tylko młode rośliny są oryginalne. Do sadzenia w miejscach suchych, na piaskach, w ekstremalnie trudnych warunkach.
| zasięg geograficzny | Ameryka Północna w poprzek kontynentu, głównie Kanada aż do Kręgu Polarnego |
| pochodzenie | pierwsza publikacja: Aylmer Bourke Lambert (1761–1842) 1803; wprowadzenie do handlu: przed 1783 Anglia |
| grupa roślin | iglaste |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
