Azjatycka limba o luźniejszym pokroju niż europejska sosna limba. Korona początkowo stożkowata, z wiekiem staje się owalna lub nieregularna. Boczne gałęzie odstające szeroko, wzniesione do góry. Wzrost powolny, ale szybszy niż naszej limby, dorasta do 15 m wys., a w naturze do 40 m. Igły zebrane po 5 w pęczku, sztywne, 6-12 cm dł., od góry ciemnozielone, od spodu jaśniejsze, z daleka wydają się niebiskawozielone. Szyszki duże, 9-15 cm, zamknięte spadają w końcu lata. Nasiona 12-15 mm, orzeszkowate, jadalne, w miejscach naturalnego występowania zbierane w celach konsumpcyjnych. Roślina odporna na niskie temperatury i rdzę, w młodości dobrze znosi zacienienie. Wrażliwa na suszę. Warta spopularyzowania. Polecana do parków, zieleni osiedlowej i dużych ogrodów.
wschodnia Azja: daleki wschód Rosji, Korea, Mandżuria, Japonia, w północne Chiny, zwykle 600-1000 m n.p.m, ale w Japonii 1200-1600 m n.p.m.
pochodzenie
pierwsza publikacja: Philipp Franz von Siebold (1796–1866) i Joseph Gerhard Zuccarini (1790–1848) 1844; wprowadzenie do handlu: I.G. Veitch 1862 Anglia (England)
UWAGA! Bazy danych Związku Szkółkarzy Polskich nie mogą by traktowane jako narzędzie do przeprowadzania wyczerpujących poszukiwań na temat prawnej ochrony odmian i nazw roślin oraz dostępności roślin w ofercie szkółek. Jednocześnie informujemy, że dokładamy wszelkich starań, aby dane prezentowane w naszym serwisie były aktualne i kompletne.
