Pinus mugo 'Michal'

sosna kosodrzewina 'Michal'

pokrój: nieregularny

pokrój: płaskokulisty

pokrój: szerokostożkowy

docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

Karłowa odmiana kosodrzewiny z jasnozielonymi, skręconymi igłami. Znaleziona wśród siewek Pinus mugo var. pumilio. Pokrój bardzo gęsty, poduszkowaty, nieregularny. Wzrost powolny, roczne przyrosty 3-5 cm. Po 10 latach osiąga 0,4 m wysokości i 0,3 m szerokości. Igły jasnozielone, faliste, zebrane w wieniec na końcu rocznego przyrostu. Roślina w pełni mrozoodporna, odporna na susze i niewybredna w stosunku do gleby. Najlepiej rośnie w pełnym słońcu. Do sadzenia w małych ogrodach, ogrodach skalnych, na rabatach.

autorzy opisu tekstowego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Andrusiv M. Czechy; wprowadzenie do handlu: 1987
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój nieregularny
płaskokulisty
szerokostożkowy
docelowa wysokość od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł) jasnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność roślina tolerancyjna
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
ogrody orientalne
rabaty
pojemniki, balkony, tarasy
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Magdalena Tomżyńska TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: świerk kłujący forma niebieska

Picea pungens f. glauca

świerk kłujący forma niebieska

Nazwa zbiorowa dla wszystkich form o cechach gatunku, srebrzystym zabarwieniu igieł i nieznanej tożsamości odmianowej. Poszczególne egzemplarze mogą różnić się pomiędzy sobą, ponieważ zwykle rośliny rozmnażane są przez wysiew nasion, a następnie selekcję najlepiej wybarwionych egzemplarzy. Rośliny o takich cechach występują także w naturalnym środowisku Gór Skalistych w zachodniej części Ameryki Północnej. Jest to duże drzewo o regularnym, stożkowym pokroju, powszechnie znane jako srebrny świerk. Na naturalnych stanowiskach osiąga wysokość ponad 30 m. Drzewa rosnące swobodnie posiadają korony ugałęzione do samej ziemi. Gałęzie sztywne, odstające pod kątem prostym od przewodnika. Igły sztywne, zaostrzone, bardzo kłujące, do 3 cm długości, czterokanciaste, ułożone promieniście, srebrzystozielone do srebrzystych. Poszczególne egzemplarze różnią się od siebie intensywnością barwy. Szyszki zwisające, jasnobrązowe, długości 8-10 cm, z drobnymi, miękkimi, pofalowanymi łuskami. Gatunek światłolubny, odporny na niskie temperatury i warunki miejskie. Wymagania glebowe i wilgotnościowe małe. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, wilgotnych, przepuszczalnych, kwaśnych lub lekko kwaśnych. Polecany do nasadzeń pojedynczych i kompozycji ogrodowych oraz szpalerów. Często wykorzystywany jako bożonarodzeniowa choinka. Gałęzie wykorzystywane do kompozycji bukieciarskich. Gatunek uprawiany z nasion, wskutek tego sadzonki różnią się między sobą i w różnym stopniu zachowują cechy odmiany matecznej.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: barwinek pospolity MOONLIT \'Parvin\'

Vinca minor MOONLIT 'Parvin'

barwinek pospolity MOONLIT 'Parvin'

Niewielka, zimozielona krzewinka o ścielących się po ziemi pędach i biało obrzeżonych liściach. Odmiana wyselekcjonowana w Australii, rośnie wolniej od gatunku, tworzy długie, wiotkie pędy płonne, które pełzają po powierzchni gruntu i łatwo się zakorzeniają, oraz krótkie, 10-15 cm pędy kwiatowe, wyrastające wiosną z miejsc, w których zakorzeniły się pędy płonne. Liście jajowate, zaokrąglone na wierzchołkach, skórzaste, szarozielone z charakterystycznym, białym, nieregularnym obrzeżeniem. Niebieskie kwiaty wyrastają pojedynczo z pachwin liści, są osadzone na długich szypułkach, składają się z pięciu skośnie lub łukowato ściętych, łopatkowatych płatków zrośniętych u nasady, przypominają miniaturowe wiatraczki o średnicy 3-4 cm. W pąku płatki zachodzą na siebie lewostronnie. Rośliny kwitną obficie na wiosnę, później sporadycznie tworzą pojedyncze kwiaty. Barwinek dobrze rośnie na większości gleb ogrodowych, poza skrajnie suchymi i wilgotnymi, znosi niedobór wody. Preferuje miejsca półcieniste i cieniste. Sadzony na stanowiskach słonecznych może lekko przemarzać w mroźne, bezśnieżne zimy, ale ścięty na wiosnę z łatwością się regeneruje i szybko odrasta. Nadaje się do zadarniania gleby pod koronami drzew, do obsadzania skarp, nasypów, brzegów ścieżek. Nadaje się do sadzenia w każdym cienistym zakątku ogrodu.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11149
rośliny
7671
opisów

Ostatni wpis:

2022-11-23
Berberis thunbergii 'Atropurpurea'
17852
zdjęć
8937
roślin w produkcji
88
osób online