Pinus mugo 'Picobello'

sosna kosodrzewina 'Picobello'

pokrój: kulisty

docelowa wysokość: od 0,5 m do 1 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

Karłowa kosodrzewina o krótkich przyrostach i bardzo ładnym jasnozielonym zabarwieniu igieł. Pokrój gęsty, początkowo kulisty, a w starszym wieku nieregularny. Wzrost bardzo powolny. 10 letnie egzemplarze dorastają do 0,4 m średnicy. Igły długie, skupione po 2, gęsto osadzone, charakterystycznie wygięte, zakrywające pączki. Roślina w pełni mrozoodporna, światłolubna i niewybredna w stosunku do gleby. Wymaga stanowiska słonecznego. Do wykorzystania w ogrodach skalnych i na wrzosowiskach. Dobrze prezentuje się w kompozycjach miniaturowych iglaków, na rabatach oraz w pojemnikach. Może być uprawiana w formie piennej, szczepiona na niewysokim pniu. Taka forma małego drzewka idealnie nadaje się do donic ustawianych na tarasach i balkonach.

autorzy opisu tekstowego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

pochodzenie pierwsza publikacja: H.J. van de Laar 1990 Dendroflora 27; odkrywca, hodowca (selekcjoner): Dierks Baumschule, przed 1985 Bad Zwischenan, Niemcy (Germany)
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój kulisty
docelowa wysokość od 0,5 m do 1 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność roślina tolerancyjna
ph podłoża roślina tolerancyjna
rodzaj gleby roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
ogrody skalne
ogrody wrzosowiskowe
rabaty
pojemniki, balkony, tarasy
strefa 4
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Magdalena Tomżyńska TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: róża \'Ena Harkness\'

Rosa 'Ena Harkness'

róża 'Ena Harkness'

Znana i ceniona, urokliwa róża wielkokwiatowa o intensywnie ciemnoczerwonych kwiatach rozwijających się z prawie czarnych pąków ('czarna róża'). Pąki urnowate, kwiaty pełne, zbudowane z około 35 płatków, bardzo duże, mają około 12 cm średnicy. Płatki regularnie ułożone, aksamitne, spiczasto zawinięte. Barwa kwiatów dobrze utrzymuje się podczas upałów, ale w gorące i suche dni kwiaty mogą być przypalane. Kwiaty są dość odporne na deszcz. Najczęściej są osadzone pojedynczo, rzadziej po kilka, na szczytach pędów. Intensywnie i przyjemnie pachną, podobnie jak róże damasceńskie. Krzewy zakwitają w czerwcu i powtarzają kwitnienie do mrozów. Pędy są długie i proste, sztywne i dość grube, ciemnozielonooliwkowe z purpurowym odcieniem, o licznych ciemnych kolcach. Liście są bardzo duże, skórzaste, dekoracyjne, ciemnozielone i delikatnie połyskujące, ułożone gęsto na pędach. Krzewy wzniesione, smukłe, rosną silnie osiągając około 0,8 m wysokości i 0,6 m szerokości. Mrozoodporność dość dobra, na zimę zalecane okrycie kopczykiem podstawy krzewów. Tolerancja na choroby przeciętna, zalecane są opryski zapobiegające chorobom liści, zwłaszcza w wilgotne lata. Wiosną tnie się krzewy tak, jak inne róże wielkokwiatowe, a po kwitnieniu przycina przekwitłe pędy. Najlepiej uprawiać ją na żyznej glebie ogrodowej na stanowisku słonecznym. Odmiana odpowiednia na rabaty jednolite i mieszane, do sadzenia w miejscach reprezentacyjnych, w ogrodach przydomowych. Odpowiednia na kwiat cięty. Rozstawa: 0,6 m.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: bukszpan drobnolistny \'Faulkner\'

Buxus microphylla 'Faulkner'

bukszpan drobnolistny 'Faulkner'

Długowieczny, zimozielony krzew o gęstym, kulistym pokroju i wolnym tempie wzrostu, uzyskany w 1970 roku w USA. Krzew dorasta do 1-1,2 m wysokości. Intensywnie zielone, skórzaste blaszki liściowe przypominają trochę liście borówki czerwonej, są całobrzegie, zaokrąglone, z wierzchu błyszczące, od spodu matowe, zimą przebarwiają się na brązowo. Niepozorne kwiaty są małe i drobne, żółte, pozbawione płatków, wyrastają z kątów liści. Kwiaty są rozdzielnopłciowe, zwykle kwiat żeński otocza kilka kwiatów męskich. Kwiaty rozwijają się od końca marca do początku maja, są miododajne, wabią liczne owady, wyraźnie pachną, chociaż zapach ten raczej nie należy do przyjemnych. Małe i niepozorne owoce po dojrzeniu „wystrzeliwują” twarde, czarne nasiona na odległość nawet kilku metrów. Jest to jedna z najpopularniejszych obecnie odmian bukszpanu. Dobrze rośnie na większości przeciętnych gleb ogrodowych o pH obojętnym lub zasadowym, nie lubi jedynie gleb zbyt piaszczystych, kwaśnych oraz podmokłych. Najlepiej rozwija się na podłożach żyznych, ciepłych, przepuszczalnych, umiarkowanie wilgotnych. Krzew tolerancyjny w stosunku do światła, mało wrażliwy na zanieczyszczenie powietrza. W przypadku uprawy na stanowiskach silnie nasłonecznionych krzewy warto na zimę okrywać (cieniować) siatką szkółkarską, zwłaszcza we wschodnich rejonach kraju, gdzie przeważa klimat kontynentalny i rośliny są narażone na przemarzanie. Powszechnym szkodnikiem bukszpanów jest miodówka bukszpanowa, mszyca powodująca wybrzuszenia liści. Zwalczamy ją opryskując jednym z dostępnych w handlu preparatów o działaniu wgłębnym. Krzew polecany do tworzenia niskich żywopłotów, obwódek oraz małych form strzyżonych.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9003
roślin w produkcji
225
osób online