Pinus nigra 'Pyramidalis'

sosna czarna 'Pyramidalis'

pokrój: kolumnowy

pokrój: stożkowy

docelowa wysokość: od 15 m do 20 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże suche

rodzaj gleby: roślina tolerancyjna

zastosowanie: zieleń publiczna

Pierwsza roślina nazwana tą nazwą odmianową została znaleziona w parku w Nowym Yorku w latach trzydziestych XX w. Obecnie jest to nazwa zbiorowa dla odmian sosny czarnej o kolumnowym lub stożkowym pokroju. Takie formy występują naturalnie w Turcji w Anatolii jako odmiana geograficzna Pinus nigra subsp.pallasiana var.pyramidata i są rozmnażane z nasion. Wszystkie łączą wspólne cechy odmianowe. Pokrój początkowo kolumnowy, z czasem staje się w różnym stopniu stożkowaty lub jajowaty. Pędy skierowane do góry, mocno zagęszczone, grube, przypominają szczoteczki do mycia butelek, zakończone dużym, jasnym pączkiem. Dorasta do 20-25 m wys. i kilku m szer. Roczne przyrosty do 40 cm. Igły długie, sztywne, ciemnozielone. Najlepsza sosna do miast, nie zajmuje dużo miejsca, jest bardzo odporna na zanieczyszczenia przemysłowe i zupełnie wytrzymała na mróz. Najlepiej rośnie na glebach wapiennych lub obojętnych, zarówno suchych piaszczystych jak i gliniastych. Wymaga stanowiska słonecznego. Zimą śnieg może rozłamywać i zniekształcać korony, aby temu zapobiec należy obwiązywać drzewa sznurem. W kompozycjach roślinnych bardzo mocna, kolumnowa forma o ciemnym kolorze. Można stosować pojedynczo, w grupach lub w szpalerze.

autorzy opisu tekstowego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

pochodzenie pierwsza publikacja: Slavin 1932 park Durand-Eastman, Rochester, Nowy York, USA
grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma drzewo
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój kolumnowy
stożkowy
docelowa wysokość od 15 m do 20 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
owoce szyszki, szyszkojagody
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże suche
roślina tolerancyjna
ph podłoża roślina tolerancyjna
odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby piaszczysta
przeciętna ogrodowa
gliniasta
roślina tolerancyjna
walory ciekawy pokrój
odporność na zanieczyszczenia
ozdobne z liści/igieł
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
zieleń publiczna
szpaler
w grupach
soliter (pojedynczo)
strefa 5b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Gabriel Tomżyński TOMŻYŃSKI Szkółka Roślin

Poznaj również

zdjecie rosliny: róża CLAIR MATIN \'Meimont\'

Rosa CLAIR MATIN 'Meimont'

róża CLAIR MATIN 'Meimont'

Ceniona róża czepna lub parkowa o koraloworóżowych kwiatach pachnących dziką różą, wyróżniającą się długim i obfitym kwitnieniem. Nazwę odmiany można przetłumaczyć jako jasny poranek. Z pąków o odcieniu czerwonym rozwijają się półpełne i dość płaskie kwiaty. Są one średniej wielkości, mają około 8 cm średnicy, są zbudowane z 7-11 delikatnie pofalowanych płatków i żółtych pręcików. Kwiaty są zebrane w duże kwiatostany na szczytach wiśniowych lub wiśniowozielonych pędów, prawie pozbawionych kolców. Kwitnie od połowy czerwca powtarzając kwitnienie aż do jesieni. Pierwsze kwitnienie jest najbardziej obfite, potem kwiaty są mniejsze. Krzewy są wzniesione, pędy sztywne i proste. Liście są bardzo duże, skórzaste, dekoracyjne, ciemnozielone i połyskujące, młode purpurowe, ułożone gęsto na pędach. Krzewy rosną silnie osiągając 2 - 2,5 m wysokości i około 1,5 m szerokości. Mrozoodporność dość dobra, ale na zimę wskazane jest okrywanie kopczykiem ziemi podstawy krzewów. Po przemarznięciu pędy dobrze odrastają. Odmiana tolerancja na choroby, ale zaleca się wykonywanie oprysków zapobiegających chorobom liści, zwłaszcza w wilgotne lata. Wiosną tnie się krzewy podobnie jak inne, silnie rosnące róże parkowe lub pnące powtarzające kwitnienie. Latem należy usuwać przekwitłe kwiatostany. Krzew najlepiej rośnie na żyznej glebie ogrodowej, na stanowisku słonecznym. Odmiana odpowiednia do prowadzenia jako róża pnąca lub parkowa przy podporach, można ją sadzić w formie szpaleru. Polecana do sadzenia w parkach i ogrodach przydomowych. Rozstawa co 1-1,5 m w zależności od sposobu uprawy.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: hortensja ogrodowa \'Blaumeise\'

Hydrangea macrophylla 'Blaumeise'

hortensja ogrodowa 'Blaumeise'

Krzew o półkulistym pokroju, o wyprostowanych, rzadko rozgałęzionych pędach, ładnym ulistnieniu i atrakcyjnych, niebieskich kwiatostanach. Dorasta do około 1 m wysokości. Liście szerokie, brzegiem piłkowane, ciemnozielone i połyskujące. Kwiatostany płaskie, talerzowate, zbudowane z kwiatów płonnych, skupionych na obwodzie kwiatostanu, oraz kwiatów płodnych wypełniających środek. Kwiaty płonne liczne, zbudowane z 4 romboidalnych, zachodzących na siebie, dużych, niebieskich płatków, po przyciśnięciu tworzących kwadrat. Kwiaty płodne drobne, liczne, zbudowane najczęściej z 5 niebieskawych lub fioletowawych płatków o jaśniejszych, białawych krawędziach. Kwiaty płodne w pąku są żółtoseledynowe, w trakcie rozwoju stają się niebieskawe i są przysłaniane przez rozwijające się kwiaty płonne. Kwiatostany wyrastają na szczytach pędów, od czerwca do sierpnia. Bardzo ładnie prezentują się na tle błyszczących, zielonych liści. Krzew nietrudny w uprawie. Najlepiej rośnie na glebach przepuszczalnych, próchniczych, o kwaśnym odczynie podłoża, stale umiarkowanie wilgotnych, zwłaszcza w czasie letnich upałów. Wymaga stanowiska słonecznego, osłoniętego przed wiatrem. Ponieważ pąki kwiatowe zawiązują się latem, pędów nie wolno przycinać od lata, aż do kwitnienia w kolejnym roku. Na zimę krzewy wymagają zabezpieczenia przed przemarzaniem. Na wschodzie kraju, gdzie często dochodzi do przemarzania pędów z zawiązanymi pąkami kwiatowymi, hortensje ogrodowe można uprawiać w dużych pojemnikach wkopanych do gruntu, a na zimę przenosić do nieogrzewanych pomieszczeń. Odmiana polecana do uprawy w ogrodach przydomowych, na rabatach bylinowych i w towarzystwie niewysokich krzewów liściastych oraz iglastych. Uprawiana w pojemniku doskonale nadaje się do dekoracji tarasów i balkonów.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: floks \'Amazing Grace\'

Phlox 'Amazing Grace'

floks 'Amazing Grace'

Niska, osiągającą zaledwie 10–15 cm wysokości, płożącą się byliną o gęsto ulistnionych pędach. Po kilku latach uprawy tworzy poduchy o średnicy do 0,8 m. Płożące się po ziemi pędy z czasem zakorzeniają się. Liście wąskie, szydlaste, stosunkowo sztywne, a nawet nieco kłujące mają długość do 2 cm i są delikatnie owłosione. Liście są zimozielone, w momencie nastania niskich temperatur przybierają zabarwienie zielonopurpurowe. Bylina najefektowniej wygląda wiosną. Rośliny rozpoczynają kwitnienie już w końcu kwietnia, a kończą z początkiem czerwca. Kwiaty zebrane po 3-6 w baldachogrona osiągają średnicę 1,5-2 cm, są białe, niekiedy z delikatnym, różowym odcieniem. W centralnej części pojedynczego kwiatu znajduje się wyraźne, nieco rozmyte, ciemnoróżowe lub fioletoworóżowe oczko. Płatki korony są klinowate, w szczytowej części sercowate i nieznacznie zachodzą na siebie. Działki kielicha i szypułki mają purpurowe zabarwienie. Kwitnienie jest niezwykle obfite, w szczytowym okresie praktycznie nie widać ani liści, ani pędów, tylko same kwiaty. Płomyk ‘Amazing Grace’ jest rośliną niewymagającą i łatwą w uprawie. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych i ciepłych, toleruje lekki cień, ale im jest on głębszy, tym roślina słabiej kwitnie. Wymaga podłoża żyznego, przepuszczalnego, umiarkowanie wilgotnego, o odczynie od lekko kwaśnego po słabo zasadowy. Odmiana jest całkowicie odporna na mróz. Doskonale nadaje się do sadzenia na rabatach, w ogródkach skalnych, do obsadzania murków oraz uprawy w pojemnikach. Bardzo dobrze spełnia rolę rośliny okrywowej. Aby uzyskać szybko ładny efekt wskazane jest sadzenie roślin w grupach. Wówczas na 1 m kwadratowy sadzimy 10-12 roślin.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11150
rośliny
7674
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-07
Berberis ×media 'Red Jewel'
17855
zdjęć
8929
roślin w produkcji
166
osób online