Pinus resinosa
sosna czerwona
Północnoamerykański gatunek sosny, wprowadzony do uprawy w Europie już w 1756 roku (Anglia), tworzący średniej wielkości drzewa osiągające 15-25 metrów wysokości. Pokrój młodych roślin stożkowaty, w starszym wieku gałęzie mają tendencję do wyginania się ku górze. Kora pomarańczowoczerwona. Igły zebrane po dwie w pęczku, zielone, cienkie do 15 cm długości, skupione na końcach pędów. Szyszki małe, osadzone po kilka sztuk na grubych szypułkach, osiągające do 5 cm długości i 4 cm średnicy. Po otwarciu przez trzy lata pozostające na drzewach. Po odpadnięciu na gałęziach pozostają ich fragmenty. Gatunek o bardzo małych wymaganiach uprawowych, dobrze rosnący nawet na słabych, kamienistych glebach. Stanowisko do uprawy powinno być zdecydowanie słoneczne. Polecany szczególnie jako pionierski gatunek do zagospodarowywania miejsc zdegradowanych, np. hałd pokopalnianych, oraz terenów skalistych. W Polsce gatunek w pełni mrozoodporny.
| zasięg geograficzny | Kanada i USA, głównie rejon Wielkich Jezior |
| grupa roślin | iglaste |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
