Pinus ×schwerinii

sosna Schwerina

pokrój: stożkowy

pokrój: drzewiasty rozłożysty

docelowa wysokość: od 15 m do 20 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

wilgotność: podłoże suche

Gatunek mieszańcowy powstały ze skrzyżowania sosny himalajskiej i sosny wejmutki, tworzący średniej wielkości drzewa osiągające 15-20 metrów wysokości. Pokrój młodych roślin szerokostożkowaty, w starszym wieku raczej nieregularny. Kora ciemna, brązowo-czarna, popękana. Igły zebrane po pięć w pęczku, zielone, cienkie i przewisające, mają do 11 cm długości. Szyszki cylindryczne, osiągające do 15 cm długości, lekko wygięte, pokryte żywicą. Gatunek o małych wymaganiach uprawowych, dobrze rosnący nawet na słabych glebach. Stanowisko do uprawy powinno być słoneczne i osłonięte. Polecany do uprawy w zachodniej części kraju w parkach i dużych ogrodach, szczególnie jako soliter.

autorzy opisu tekstowego: Wiesław Szydło; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin iglaste
grupa użytkowa iglaste
forma drzewo
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój stożkowy
drzewiasty rozłożysty
docelowa wysokość od 15 m do 20 m
barwa liści (igieł) jasnozielone
zimozieloność liści (igieł) igły zimozielone
owoce szyszki, szyszkojagody
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
podłoże suche
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
rodzaj gleby przeciętna ogrodowa
piaszczysta
walory roślina zimozielona
ozdobne z liści/igieł
ozdobne szyszki/szyszkojagody
ciekawy pokrój
zastosowanie ogrody orientalne
parki
ogrody przydomowe
soliter (pojedynczo)
strefa 6a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Wiesław Szydło Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: mak wschodni \'Prinzessin Viktoria Luise\'

Papaver orientale 'Prinzessin Viktoria Luise'

mak wschodni 'Prinzessin Viktoria Luise'

Kępiasta bylina o bardzo dużych kwiatach o pastelowej barwie. Bylina typu korzeniowego, nie rozrasta się w ogóle na boki, lecz z roku na rok daje coraz więcej pędów kwiatowych wyrastających z jednego miejsca. Osiąga wysokość do 120 cm., więcej od roślin typowych dla gatunku. Cała roślina jest szczeciniasto lub odstająco owłosiona. Łodygi z charakterystycznymi, przylegającymi, białymi włoskami. Liście długości 20-25 cm, pierzastosieczne, o odcinkach lancetowatych lub podługowatych, szeroko ząbkowane. Kwiaty bardzo duże, z 4 lub 6 płatkami, łososioworóżowe. Torebki nasienne prawie kuliste, niebieskawozielone, z płaskim znamieniem, o 13-18 promieniach. Kwitnie już pod koniec maja i w pierwszej połowie czerwca. Po kwitnieniu część nadziemna zanika na jakiś czas, potem wyrastają liście odziomkowe. Mak wschodni nadaje się na słoneczne rabaty, z glebą dość głęboko uprawioną ze względu na palowy system korzeniowy. Źle znosi przesadzanie, gdyż system korzeniowy słabo się regeneruje. Należy sadzić rośliny uprawiane w pojemnikach lub siać wprost na miejsce wybrane na stałe. Maki są bardzo odporne na mróz, w pełni zimotrwałe na całym terenie Polski. Zwykle sadzi się je pojedynczo na rabacie między innymi bylinami, ponieważ zaniknięciu rośliny powstaje luka. Pędy kwiatowe tej odmiany mogą wzmagać podpór w czasie kwitnienia, ze względu na wysokość i możliwość wylegania. Można zbierać nasiona i wysiewać, w przypadku tej odmiany nowe rośliny powtarzają barwę roślin matecznych.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11216
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17955
zdjęć
9003
roślin w produkcji
158
osób online