Prunus domestica 'Herman'

śliwa 'Herman'

pokrój: drzewiasty rozłożysty

pokrój: kulisty

docelowa wysokość: od 3 m do 5 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

Odmiana wybitnie deserowa, bardzo ceniona na rynku, częściowo samopłodna. Owocuje już w 2-3 roku po posadzeniu. Na dobrym stanowisku owocuje obficie. Owoce średniej wielkości, o fioletowo-niebieskiej skórce. Miąższ soczysty, łatwo oddzielający się od pestki. Zbiór: połowa VII. Odmiana średnio wytrzymała na mróz i średnio wrażliwa na szarkę. Nie wymaga zapylaczy.

autorzy opisu tekstowego: Miłek Boguszewicz; APZ Agencja Promocji Zieleni

grupa roślin owocowe
grupa użytkowa drzewa owocowe pestkowe
forma drzewo
siła wzrostu roślina szybkorosnąca
pokrój drzewiasty rozłożysty
kulisty
docelowa wysokość od 3 m do 5 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów pojedyncze
barwa kwiatów białe
pora kwitnienia kwiecień
owoce jadalne
pora owocowania lipiec
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn lekko kwaśny do obojętnego
odczyn zasadowy
rodzaj gleby próchniczna
gliniasta
walory jadalne owoce
ozdobne owoce
pachnące kwiaty
ozdobne z kwiatów
zastosowanie owoce deserowe
owoce na przetwory
owoce mrożone
strefa 6a
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Miłek Boguszewicz Związek Szkółkarzy Polskich

Poznaj również

zdjecie rosliny: miskant olbrzymi

Miscanthus ×giganteus

miskant olbrzymi

Jedna z najsilniej rosnących traw uprawianych w Polsce, tworząca okazałe, gęste kępy dorastające do 2-4 m wysokości. Gatunek powstał w wyniku naturalnego skrzyżowania miskanta chińskiego (Miscanthus sinensis) z miskantem cukrowym (Miscanthus sacchariflorus), został przywieziony do Europy z Azji Południowo-Wschodniej około 1930 roku jako roślina ozdobna. Częścią podziemną rośliny są krótkie kłącza, z których corocznie wiosną wyrastają ulistnione łodygi tworzące okazałe, gęste kępy. Łodygi, zwana u traw źdźbłami, mogą mieć do 1 cm średnicy. W przeciwieństwie do większości innych traw, międzywęźla miskantów nie są puste, lecz wypełnione gąbczastym rdzeniem. Po ścięciu mogą służyć za „bambusowe” podpórki dla roślin. Ustawione skrętolegle na łodydze, wąsko lancetowate liście dorastają do 1 metra długości. Blaszki liściowe są szorstkie w dotyku, na brzegu ostro piłkowane, ciemnozielone z białym pasem wzdłuż nerwu głównego. Młode, soczyście zielone listki początkowo są wzniesione, później łukowato przewieszają się. Jesienią nabierają słomkowej barwy. W naszym klimacie trawa zakwita rzadko i tylko w rejonach o najdłuższym okresie wegetacji. Palczasto-groniaste, srebrzyste wiechy mogą mieć do 30 cm długości. Pozostawione do wiosny kępy stanowią dekorację zimowego ogrodu. Roślina preferuje gleby żyzne, piaszczysto-gliniaste o lekko kwaśnym pH, stanowiska słoneczne, zaciszne i osłonięte. Umiarkowanie wilgotna gleba zapewnia szybki wzrost, natomiast należy unikać miejsc zbyt suchych lub podmokłych. Gatunek nie jest ekspansywny. Wykazuje znaczną tolerancję na zanieczyszczenie gleby i powietrza oraz zasolenie. Wysokie, malownicze kępy najpiękniej prezentują się sadzone pojedynczo lub w kompozycjach z innymi gatunkami traw, przeważnie jako tło rabat bylinowych. Miskant olbrzymi jest uprawiany również dla celów przemysłowych, jako surowiec energetyczny lub substrat do produkcji papieru.

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9037
roślin w produkcji
141
osób online