Artemisia pontica
bylica pontyjska
Aromatyczna bylina o wyprostowanych, rozgałęzionych, gęsto ulistnionych pędach. Cała roślina pokryta szarobiałym kutnerem. W zależności od warunków glebowych dorasta od 30 do 100 cm wysokości. Srebrzystoszare liście o interesującym kształcie, 2–3-krotnie pierzastosieczne, z odcinkami równowąskimi, całobrzegimi, do 0,1 cm szerokości, charakterystycznie pachnące dzięki zawartości olejków lotnych. Pędy liczne, czerwonobrązowe, w dolnej części ogałacające się. Kwiatostany zebrane w gęstą, wąską, szczytową wiechę. Koszyczki kwiatowe kuliste, zwieszone, bez efektu dekoracyjnego, z kwiatami tylko rurkowatymi koloru żółtego. Listki okrywy koszyczka szarofilcowate. Kwitnie w lipcu i sierpniu. Bylina o niskich wymaganiach glebowych, łatwa w uprawie. Polecana na stanowiska słoneczne, miejsca suche, na gleby średnio żyzne, ale przepuszczalne. Pędy kwiatostanowe tego gatunku nie są specjalnie ozdobne, ale nadają się na suche, aromatyczne bukiety. Wartościowa bylina do tworzenia kompozycji w ogrodach o charakterze naturalistycznym.
| zasięg geograficzny | Europa południowo-wschodnia, zachodnia Azja, w Polsce rzadko spotykana na Wyżynie Małopolskiej. Roślina muraw kserotermicznych. |
| pochodzenie | pierwsza publikacja: Karol Linneusz 1753 Species Plantarum |
| grupa roślin | byliny |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
