Quercus robur 'Atropurpurea'
dąb szypułkowy 'Atropurpurea'
pokrój: drzewiasty rozłożysty
docelowa wysokość: od 5 m do 10 m
nasłonecznienie: stanowisko słoneczne
wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża: roślina tolerancyjna
zastosowanie: zieleń publiczna
Stara, pochodząca z drugiej połowy XIX wieku odmiana dębu szypułkowego o bardzo powolnym wzroście. Pokrój początkowo krzaczasty, później drzewiasty. Dorasta do 8-10 m wysokości. Korona dość gęsta, wzniosła. Młode, jednoroczne pędy czerwonobrązowe. Liście skórzaste, lekko wybrzuszone, z 3-6 nieregularnie rozmieszczonymi, zaokrąglonymi klapami, wiosną zabarwione na ciemnopurpurowy kolor, a ciągu lata trochę zieleniejące, drobniejsze niż u gatunku. Żołędzie, w półokrągłych miseczkach, zebrane po 2-3 sztuki, na długich szypułkach. Gatunek o dużych wymaganiach glebowych. Preferuje gleby świeże i głębokie, o dużej zawartości próchnicy, umiarkowanie wilgotne. Na glebach słabych i suchych rośnie wolniej. Roślina światłolubna. Godna polecenia odmiana do dużych ogrodów, parków i zieleni osiedlowej, szczególnie efektowna wiosną.
| pochodzenie | pierwsza publikacja: E. Petzold i G. Kirchner, jako Quercus pedunculata foliis atropurpureis. 1864 |
| grupa roślin | liściaste |
| grupa użytkowa | liściaste drzewa |
| forma | drzewo |
| siła wzrostu | wzrost typowy dla gatunku |
| pokrój | drzewiasty rozłożysty |
| docelowa wysokość | od 5 m do 10 m |
| barwa liści (igieł) | czerwone i purpurowe |
| zimozieloność liści (igieł) | liście opadające na zimę |
| nasłonecznienie | stanowisko słoneczne |
| wilgotność | podłoże umiarkowanie wilgotne |
| ph podłoża | roślina tolerancyjna |
| rodzaj gleby | przeciętna ogrodowa |
| walory | ciekawy pokrój ozdobne z liści/igieł |
| zastosowanie | parki zieleń publiczna |
| strefa | 5a |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |
