Rhododendron 'Caractacus'

różanecznik 'Caractacus'

Grupa Catawbiense

pokrój: krzewiasty rozłożysty

docelowa wysokość: od 2 m do 3 m

nasłonecznienie: stanowisko cieniste

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

nagrody: FCC 1865

Zimozielony, silnie rosnący krzew o wyprostowanym pokroju. Po 10 latach dorasta do około 2 m wysokości. Liście ciemnozielone, skórzaste, z wierzchu lekko błyszczące, pod spodem jaśniejsze i matowe. Kwiaty purpurowoczerwone, wewnątrz nieco jaśniejsze, na brzegach lekko pofalowane, z delikatnym, czerwonobrązowym rysunkiem, zebrane po kilkanaście sztuk w efektowne i kuliste, wierzchołkowe kwiatostany. Kwitnie obficie w trzeciej dekadzie maja i na początku czerwca. Wymaga stanowisk półcienistych lub zacienionych oraz gleb kwaśnych, umiarkowanie wilgotnych i próchnicznych. Odporność na mrozy zadowalająca. Bardzo cenna, czerwona odmiana różanecznika, polecana do parków i ogrodów przydomowych.

autorzy opisu tekstowego: Danuta Ulińska Szkółkarstwo Ozdobne ULIŃSCY

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Waterer A. Anglia; wprowadzenie do handlu: przed 1865
grupa roślin wrzosowate
grupa użytkowa różaneczniki wielkokwiatowe
forma krzew
siła wzrostu roślina szybkorosnąca
pokrój krzewiasty rozłożysty
docelowa wysokość od 2 m do 3 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście zimozielone
rodzaj kwiatów pojedyncze
kwiatostan
barwa kwiatów fioletowoczerwone
pora kwitnienia maj
czerwiec
nasłonecznienie stanowisko cieniste
stanowisko półcieniste
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn kwaśny
rodzaj gleby próchniczna
walory ozdobne z kwiatów
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
ogrody wrzosowiskowe
rabaty
w grupach
nagrody FCC 1865
strefa 6b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Danuta Ulińska Szkółkarstwo Ozdobne ULIŃSCY

Poznaj również

zdjecie rosliny: gaura Lindheimera

Gaura lindheimeri

gaura Lindheimera

Kępiasta bylina o wysokości do 150 cm, znacznie mniejszej niż u wielu współczesnych odmian tego gatunku. Jej dość wiotkie pędy są rozgałęzione, pokryte niewielkimi, wąsko lancetowatymi lub łyżeczkowatymi liśćmi. Ozdobą rośliny są luźne, wiechowate kwiatostany, o długości do 80 cm, złożone z niewielkich, 4-płatkowych kwiatów o średnicy 2-3 cm, z długimi pręcikami, podobnych z daleka do motylków. Oglądane z bliska przywołują też skojarzenia ze storczykami. Mają z reguły barwę białą lub różową. Jest ich sporo w kwiatostanie, ale równocześnie otwartych – niewiele. Efekt dekoracyjny jest jednak długotrwały. U gatunku kwiatostany są luźne (w przeciwieństwie do jego odmian o zwartym pokroju). Zaletą tej byliny jest – oprócz długiego kwitnienia (VII-X) – odporność na niedostatek wody, słońce i upał. Wadą – niedostateczna wytrzymałość na mróz: rośliny trzeba zabezpieczyć na zimę bądź powinny być traktowane jako jednoroczne. Wymagają słonecznego (ewentualnie półcienistego) stanowiska oraz przepuszczalnego, piaszczysto-gliniastego podłoża – zbyt ciężkie zwiększa ryzyko nieprzezimowania gaury. Jest ona polecana na rabaty, głównie dla rozluźnienia kompozycji. Pełni wówczas rolę podobną do łyszczca. Ze względu na wiotkie kwiatostany dobrze posadzić ją pomiędzy innymi, sztywniejszymi bylinami; dobrze pasuje np. w zestawieniu z kwitnącymi wiosną kosaćcami bródkowymi, które przez większą część okresu wegetacji nie są zbyt atrakcyjne. W cieplejszym niż nasz klimacie jest często wykorzystywana na terenach zieleni (kwietnikach). Nadaje się również do pojemników tarasowych (zwłaszcza zwarte odmiany).

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11261
rośliny
7711
opisów

Ostatni wpis:

2023-01-20
Abies procera 'Glauca'
17958
zdjęć
9037
roślin w produkcji
124
osób online