Rhododendron 'Daniela'

różanecznik 'Daniela'

Grupa Yakushimanum

Synonim łaciński.: Rhododendron'Deleilah'

pokrój: płaskokulisty

docelowa wysokość: od 1 m do 2 m

nasłonecznienie: stanowisko półcieniste

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

nagrody: złoty medal BUGA Dortmund 1991;

Zimozielony, gęsty, zwarty krzew o pokroju kulistym. Po 10 latach dorasta do 1 m średnicy. Kwiaty w pąku ciemnoróżowe, po rozwinięciu w środku prawie białe, z ciemnoróżowym, kontrastowym, lekko pofalowanym brzegiem, zebrane po kilkanaście sztuk w efektowne, kuliste, wierzchołkowe kwiatostany. Kwitnie bardzo obficie i corocznie pod koniec maja i w pierwszej dekadzie czerwca. Wymaga stanowisk zacisznych, półcienistych lub słonecznych oraz gleb kwaśnych, umiarkowanie wilgotnych i próchnicznych. Mrozoodporność dość dobra. Odmiana polecana do pojemników oraz nasadzeń w ogrodach przydomowych, w towarzystwie innych różaneczników i azalii.

autorzy opisu tekstowego: Danuta Ulińska Szkółkarstwo Ozdobne ULIŃSCY

pochodzenie odkrywca, hodowca (selekcjoner): Hans Hachmann Barmsted, Niemcy; wprowadzenie do handlu: 1984
grupa roślin wrzosowate
grupa użytkowa różaneczniki wielkokwiatowe
forma krzew
siła wzrostu roślina wolnorosnąca
pokrój płaskokulisty
docelowa wysokość od 1 m do 2 m
barwa liści (igieł) ciemnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście zimozielone
rodzaj kwiatów pojedyncze
kwiatostan
barwa kwiatów łososiowe
różowe
pora kwitnienia maj
czerwiec
nasłonecznienie stanowisko półcieniste
stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn kwaśny
rodzaj gleby próchniczna
walory ciekawy pokrój
ozdobne z kwiatów
roślina zimozielona
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
ogrody wrzosowiskowe
rabaty
w grupach
nagrody złoty medal BUGA Dortmund 1991;
strefa 6b
STREFA Temp. minimalne
5a -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20<°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autor opisu tabelarycznego: Danuta Ulińska Szkółkarstwo Ozdobne ULIŃSCY

Poznaj również

zdjecie rosliny: hortensja ogrodowa \'Glowing Embers\'

Hydrangea macrophylla 'Glowing Embers'

hortensja ogrodowa 'Glowing Embers'

Półkulisty krzew o ładnym, sezonowym, ciemnozielonym ulistnieniu oraz silnych i wyprostowanych pędach, zakończonych kulistymi kwiatostanami w odcieniu czerwieni. Odmiana szybko rosnąca, dorastająca do 1,3 m wysokości oraz podobnej średnicy. Wytwarza średniej wielkości kwiatostany, średnicy około 15 cm, zbudowane z pojedynczych, dekoracyjnych kwiatów płonnych, niezbyt gęsto skupionych w kulę. Pojedyncze kwiaty są zbudowane z 3-5, najczęściej jednak 4, szerokich, romboidalnych płatków z ostrym zakończeniem, delikatnie zachodzących na siebie u podstawy. Pod względem botanicznym płatki te są rozrośniętymi, wybarwionymi działkami kielicha. Kwiaty początkowo różowe do ciemnoróżowych, z odcieniem purpurowym lub fioletowym. Najintensywniejszą czerwoną barwę kwiatów mają krzewy rosnące w podłożu o pH w granicach 6,5. W środku kwiatów są widoczne małe, kremowe pączki utworzone przez zredukowane płatki korony, które po dojrzeniu przyjmują barwę niebieską lub fioletową i szybko odpadają. Kwiaty pojawiające się w czerwcu, zawiązują się latem poprzedniego roku, dlatego pędów nie należy wiosną przycinać, a jedynie usuwać pędy stare, przemarznięte i suche. Odmiana polecana do uprawy na glebach żyznych, stale umiarkowanie wilgotnych i przepuszczalnych. W okresie kwitnienia ma duże zapotrzebowanie na wodę. Najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub półcienistych, osłoniętych od wiatru. W ostre zimy pędy mogą przemarzać, dlatego na wschodzie i w centrum kraju krzewy wymagają okrycia. Na zachodzie kraju zwykle zimują dobrze i regularnie kwitną. Jeśli nawet pędy przemarzną, to krzewy dobrze regenerują z pąków przyziemnych, ale wówczas nie zakwitną w danym roku. Ich ozdobą pozostaną bujne liście. Roślina polecana do uprawy w miejscach wyeksponowanych w ogrodach przydomowych oraz w grupach w parkach i w zieleni osiedlowej. Odmiana wyhodowana w Niemczech w latach 50, występująca pod kilkoma nazwami synonimicznymi.

Dostępne u producenta
zdjecie rosliny: świerk biały \'Sander\'s Blue\'

Picea glauca 'Sander's Blue'

świerk biały 'Sander's Blue'

Karłowa, niebieska, bardzo wolno rosnąca forma świerka, tworząca gęste, regularne stożki, uzyskana w amerykańskiej szkółce Iseli w 1978 roku jako mutacja odmiany ‘Conica’. Rocznie przyrasta zaledwie o 5-7 cm, osiągając po 10 latach uprawy około 0,7-0,8 m wysokości. Cechą charakterystyczną rośliny są stalowoniebieskie igły, niezwykle atrakcyjne zwłaszcza w okresie wiosny, bowiem młode przyrosty są intensywnie niebieskie i już z daleka zwracają na siebie uwagę. Igły są cienkie, krótkie, osadzone wokół pędów, lekko kłujące. Same pędy są stosunkowo cienkie, wałeczkowate, zakończone wyraźnym pąkiem szczytowym. Zabarwienie igieł nie zawsze jest jednolite i czasami niektóre z gałązek stają się zielone. Są to tak zwane rewersje, czyli niewielkie fragmenty roślin o cechach taksonu, z których uzyskano odmianę (gałązki są takie same, jak u odmiany rodzicielskiej ‘Conica’). Tego typu rewersje nie są szkodliwe. Wręcz przeciwnie, sprawiają, że roślina staje się dwubarwna, a przez to jeszcze bardziej atrakcyjna. Natomiast jeśli w koronie pojawią się silnie rosnące, długie pędy charakterystyczne dla gatunku, należy je usuwać, bowiem tego typu rewersje mogą spowodować zagłuszenie odmiany i z czasem jej zanikanie. Odmiana mało wymagająca w uprawie. Najlepiej rośnie na glebach zasobnych w składniki pokarmowe i stale wilgotnych, ale całkiem nieźle radzi sobie także na większości przeciętnych, lekko kwaśnych gleb ogrodowych. Roślina odporna na mróz, ale w pierwszych latach uprawy zaleca się cieniowanie roślin od strony południowej na zimę. Lekkie okrycie za pomocą cieniówki lub agrowłókniny zabezpieczy igieł przed wysychaniem w mroźne, słoneczne dni. Najczęściej igły wysychają od strony nasłonecznionej, wówczas wraz z nadejściem wiosny żółkną i opadają. Podobne objawy może spowodować pojawienie się przędziorków pod koniec wiosny lub latem. Po zauważeniu objawów w postaci żółknięcia igieł w okresie wegetacji krzewy należy opryskać jednym ze środków służących do zwalczania przędziorków (akarycydem). Podniesiona wilgotność powietrza sprzyja ograniczeniu występowania szkodnika. Odmiana doskonale nadaje się do tworzenia barwnych kompozycji ogrodowych wraz z innymi, wolno rosnącymi roślinami iglastymi. Bardzo dobrze prezentuje się na wrzosowiskach, w ogrodach skalnych, a także w pojemnikach. W okresie Bożego Narodzenia może służyć za oryginalną choinkę

Dostępne u producenta

Statystyka e-katalogu roślin

11150
rośliny
7674
opisów

Ostatni wpis:

2022-12-07
Berberis ×media 'Red Jewel'
17855
zdjęć
8929
roślin w produkcji
238
osób online