Aster novae-angliae 'Rosa Sieger'

aster nowoangielski 'Rosa Sieger'

synonim łaciński: Symphyotrichum novae-angliae ' 'Rosa Sieger'

synonim polski: aster amerykański 'Rosa Sieger',marcinki nowoangielskie 'Rosa Sieger'

pokrój: krzewiasty wyprostowany

docelowa wysokość: od 1 m do 2 m

nasłonecznienie: stanowisko słoneczne

wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne

walory: roślina miododajna

nagrody: RHS Award of Garden Merit 2002r.

Żywotna odmiana, od dawna uprawiana w ogrodach, przypominająca wyglądem astry nowobelgijskie. Tworzy krzaczaste kępy o wysokości 1-1,5 m i średnicy 0,5-0,7 m. Pędy sztywne, wyprostowane, silnie rozgałęzione na szczycie. Liście gęsto osadzone na łodygach, lancetowate lub podługowate, jasnozielone, szorstkie. Cała roślina pokryta krótkimi, wełnistymi włoskami. Późnym latem i jesienią, w okresie od sierpnia do października, wierzchołki pędów obsypane są licznymi, dużymi, o średnicy 4-5 cm, półpełnymi koszyczkami kwiatowymi. W pąkach koszyczki są ciemnoróżowe. Po otwarciu kwiatów, brzegowe kwiaty języczkowate - jasnoróżowe, a wewnętrzne kwiaty rurkowate - złocistożółte. Koszyczki osadzone są na długich, ulistnionych szypułkach i zebrane w luźne, silnie rozgałęzione, baldachokształtne wiechy. Kwiaty zwabiają tysiące pszczół i motyli. Kwiaty nie nadają się na kwiat cięty, gdyż zamykają się wieczorem, w dni pochmurne i tuż po ścięciu. Rośliny preferują miejsca słoneczne lub lekko ocienione, gleby żyzne, próchniczne, dostatecznie wilgotne i przepuszczalne, o odczynie zasadowym. Nie lubią nadmiaru wilgoci w podłożu, zwłaszcza zimą. W czasie długotrwałej suszy i upałów wymagają systematycznego podlewania. Przycięcie pędów w czerwcu pozwala utrzymać zwarty pokrój roślin. Jesienią, gdy rośliny przekwitną, należy ściąć nadziemne części, a w razie infekcji spalić je. W czasie kwitnienia, obsypane tysiącem kwiatów, ciężkie pędy kwiatostanowe mają skłonność do rozchylania się na boki, wymagają wówczas podpierania. Odmiana odporna na mróz. Rozmnażana wegetatywnie przez podział roślin matecznych wczesną wiosną lub sadzonki wierzchołkowe w maju-czerwcu. Pasuje do ogrodów nieformalnych w stylu: naturalistycznym, rustykalnym i angielskim. Nadaje się do sadzenia na rabatach i w grupach bylinowych. Doskonale sprawdza się w roli tła. Można ją wykorzystywać do tworzenia pięknych, barwnych zestawień z innymi odmianami astrów, zróżnicowanych kolorystycznie i pokrojowo. Oryginalnie wygląda w połączeniu z dzielżanami, rudbekiami, rozchodnikiem okazałym, słoneczniczkiem szorstkim, floksem wiechowatym oraz ozdobnymi trawami. Nie zaleca się sadzenia roślin pojedynczo, gdyż przy dużej wilgotności powietrza, pędy ogałacają się dołem z liści. Korzystnie jest je osłonić gatunkami i odmianami o słabszej sile wzrostu.

autorzy opisu tekstowego: Ewa Chojnowska; Związek Szkółkarzy Polskich

grupa roślin byliny
grupa użytkowa byliny
forma bylina
siła wzrostu wzrost typowy dla gatunku
pokrój krzewiasty wyprostowany
docelowa wysokość od 1 m do 2 m
barwa liści (igieł) jasnozielone
zimozieloność liści (igieł) liście opadające na zimę
rodzaj kwiatów kwiatostan
barwa kwiatów różowe
pora kwitnienia sierpień
wrzesień
październik
nasłonecznienie stanowisko słoneczne
wilgotność podłoże umiarkowanie wilgotne
ph podłoża odczyn zasadowy
rodzaj gleby próchniczna
walory ciekawy pokrój
ozdobne z kwiatów
roślina miododajna
zastosowanie ogrody przydomowe
parki
kompozycje naturalistyczne (parki i ogrody)
rabaty
w grupach
nagrody RHS Award of Garden Merit 2002r.
strefa 3
STREFA Temp. minimalne
5B -26°C / -23°C
6a -23°C / -21°C
6b -20°C / -18°C
7a -18°C / -15°C
7b -15°C / -12°C

autorzy opisu tabelarycznego: Ewa Chojnowska Związek Szkółkarzy Polskich

Statystyka e-katalogu roślin

11817
rośliny
8176
opisów

Ostatni wpis:

2015-06-13
Alyssum montanum
19017
zdjęć
9420
roślin w produkcji
240
osób online