Rosa 'Chopin'
róża 'Chopin'
Grupa Hybrid Tea & Climbing Hybrid Tea
synonim łaciński: Rosa 'Fryderyk Chopin'
pochodzenie: polska odmiana
pierwsza publikacja: Czekalski, Żyła, Jerzy 1992 Róże 110 odmian PWR i L Warszawa; odkrywca, hodowca (selekcjoner): Stanisław Żyła Polska; wprowadzenie do handlu: Szkółka drzew i Krzewów Lucjan Kurowski 1980-te
pokrój: krzewiasty wyprostowany
docelowa wysokość: od 1 m do 2 m
nasłonecznienie: stanowisko słoneczne
wilgotność: podłoże umiarkowanie wilgotne
zastosowanie: zieleń publiczna
Polska odmiana z grupy róż wielkokwiatowych, wyhodowana przez Stanisława Żyłę w 1980 r. Rośnie bardzo silnie, tworzy liczne proste, sztywne i grube pędy pokryte średniej wielkości kolcami oraz zwieńczone efektowymi, pojedynczymi kwiatami. Osiąga do 1,5 m wysokości. Liście pięciolistkowe, bardzo duże, jasnozielone, skórzaste, matowe. Ulistnienie bardzo gęste, zdrowe i trwałe, utrzymuje się najdłużej spośród uprawianych w kraju róż. Pąki kwiatowe szerokostożkowate, długości około 5 cm. Kwiaty białokremowe, duże, średnicy 12-13 cm w pełnym rozkwicie, zbudowane z około 40 lekko pachnących płatków. Zakwita w połowie czerwca, powtarza kwitnienie w drugiej połowie lata, tworząc pąki kwiatowe aż do późnej jesieni. Najlepiej rośnie na glebach żyznych, piaszczysto-gliniastych, umiarkowanie wilgotnych, przepuszczalnych. Wymaga pełnego nasłonecznienia. Podlewanie krzewów w okresie suszy sprzyja obfitemu i długotrwałemu kwitnieniu. Wartościowa odmiana odporna na czarną plamistość. Przenawożone azotem krzewy są podatne na mączniaka prawdziwego. Przy mokrej i chłodnej pogodzie, zwłaszcza jesienią, kwiaty w pąkach bywają porażane przez szarą pleść i się nie rozwijają, co jest jedną z nielicznych wad rośliny. Krzewy zabezpieczone na zimę kopczykiem ziemi nie przemarzają nawet podczas surowych zim. Wiosną kopczyki należy usunąć, a pędy przyciąć na wysokości około 10-15 cm od ziemi. Wartościowa odmiana polecana do sadzenia w gruncie w ogrodach przydomowych i parkach, na rabatach, kwietnikach, klombach. Doskonale prezentuje się sadzona w większych grupach jednorodnych oraz w kompozycjach z bylinami.
| pochodzenie | polska odmiana pierwsza publikacja: Czekalski, Żyła, Jerzy 1992 Róże 110 odmian PWR i L Warszawa; odkrywca, hodowca (selekcjoner): Stanisław Żyła Polska; wprowadzenie do handlu: Szkółka drzew i Krzewów Lucjan Kurowski 1980-te |
| grupa roślin | róże |
| grupa użytkowa | róże wielkokwiatowe |
| forma | krzew |
| siła wzrostu | roślina szybkorosnąca |
| pokrój | krzewiasty wyprostowany |
| docelowa wysokość | od 1 m do 2 m |
| barwa liści (igieł) | ciemnozielone |
| zimozieloność liści (igieł) | liście opadające na zimę |
| rodzaj kwiatów | pełne pachnące |
| barwa kwiatów | kremowe białe |
| pora kwitnienia | czerwiec lipiec sierpień wrzesień październik |
| nasłonecznienie | stanowisko słoneczne |
| wilgotność | podłoże umiarkowanie wilgotne |
| ph podłoża | odczyn lekko kwaśny do obojętnego |
| rodzaj gleby | przeciętna ogrodowa próchniczna gliniasta |
| walory | pachnące kwiaty ozdobne z kwiatów roślina kolczasta lub ciernista |
| zastosowanie | ogrody przydomowe parki zieleń publiczna rabaty kwiaty cięte w grupach |
| strefa | 6a |
| STREFA | Temp. minimalne |
| 5B | -26°C / -23°C |
| 6a | -23°C / -21°C |
| 6b | -20°C / -18°C |
| 7a | -18°C / -15°C |
| 7b | -15°C / -12°C |